பாதுகா சாம்ராஜ்யம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
பாதுகா சாம்ராஜ்யம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், 3 மார்ச், 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம் (நிறைவு)

51. ஸ்ரீபாதுகா ஸேவகத் திருநாமம்

ஸ்ரீதேசிகனுக்குப் பாதுகையின் தொடர்புள்ள பெயர் தமக்கு வாய்க்க வேண்டுமென்று ஒர் ஆசை. திருவரங்கனுக்கு அந்தரங்கரான அடியார்கள் தம்மைப் பாதுகா ஸேவகா என்ற பெயரைச் சொல்லி அழைக்க வேண்டுமென்று ஆசைப்படுகின்றர். உண்மையில் தேசிகனைக் காட்டிலும் பாதுகைக்கு ஸேவை செய்தவர் யார்? அழகான பெயர். இனிய சொற்களின் சேர்த்தி. அக்ஷரவர்க்கங்களில் வலிய ஓசையுடைய இரண்டாவது நான்காவது எழுத்துக்களின் வாடையே இல்லாத பெயர். கூட்டெழுத்து ஒன்றுமில்லாத தனி எழுத்துக்களின் இணைப்பு. ஒசையும் இனியது. தேசிகனே பெற ஆசைப்பட்ட இத் திருநாமம் ஸ்ரீதேசிக தர்சந கோஷ்டியில் செல்வாக்குப் பெறாத காரணம் பாதுகையைத்தான் கேட்க வேண்டும். ஆனால் இரண்டு ஆசார்யர்கள் மட்டும் இத்திருநாமத்தைப் பெறும் பேறுடையர். முதலில் திருக்குடந்தை தேசிகனுக்குப் பகவத் விஷய ஆசார்யனான ஸ்வாமி. பின் ஸ்ரீமத் பெரியாண்டவன் திருவடிக்குப் பாதுகையாய் விளங்கிப் பல சாஸ்த்ரீய க்ரந்தங்களை அருளிச் செய்த ஸ்ரீமத் சின்னாண்டவன் ஸ்வாமி. இந்த இரண்டு ஆசார்யர்களே தேசிகன் ஆசைப்பட்ட திருநாமத்தைப் பெற்ற பாக்யவான்கள். இவர்களுக்கு முன்போ பின்போ ஒருவரும் இத்திருநாமத்தை ஏந்தியதாய்த் தெரியவில்லை.

52. பின்பு இத்திருநாமத்தைப் பற்றிய பிரஸ்தாபம்

பல்லாண்டுகட்கு முன் தேரழுந்துார் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் திரு விண்ணகரப்பன் திருவடிவாரத்தில் சில மாதங்கள் எழுந்தருளியிருந்து காலசேஷபம் ஸாதித்துக் கொண்டிருக்க நேரிட்டது. பல சிஷ்யர்கள் அப்பொழுது இங்கு வந்து காலக்ஷேபம் செய்து கொண்டிருந்தனர். அடியேனுடைய குடிசைக்கு எதிரில் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஆச்ரமம் அமைந்தது அடியேனது பாக்யம். அடியேனுடைய ஆசார்யனும் திருத்தகப்பனாருமாகிய ஸ்ரீ நவநீதம் ஸ்வாமி அடிக்கடி ஆச்ரமத்துக்கு எழுந்தருள்வதையும் ஸெளஹார்த்த பரிவாஹமாக இரண்டு மஹான்களும் உரையாடுவதையும் கண்டிருக்கிறேன். ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் அடியேனிடம் வர்ஷித்த கிருபையை நினைந்து அடிக்கடி அங்கு விடை கொண்டு அடியேன் நெருங்கி வர்த்திக்கும் பாக்யமும் பெற்றேன். கனிந்த திருவுள்ளத்தோடு பல நல்லுரைகளை அருளக் கேட்டுப் பெருநலம் பெற்றேன். பரந்யாஸத்தை விளம்பிக்காமல் அடியேன் திருத்தகப்பனர் ஸந்நிதியில் செய்துகொள்ளும்படி அடியேனை வற்புறுத்தி நியமித்து அவ்வாறே நடத்தச் செய்து திருவுள்ளம் குளிர்ந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவனுடைய மஹோபகாரம் எந்நாளும் மறக்க முடியாது. ஒரு நாள் 'பாதுகாஸேவக' என்ற தேசிகன் ஆசைப்பட்ட திருநாமம் உரிய செல்வாக்கைப் பெறாததை அங்கு விண்ணப்பித்துக் காரணத்தை அறிய விரும்பினேன். அப்பொழுது ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் அருளிய விடை --'என்னுடைய ஆசார்யனுக்கு அந்தத் திருநாமம் அமைந்ததற்கு ஸந்தோஷித்து தினந்தோறும் அநுஸந்தித்து வருகிறேன். எனக்கு அந்தத் திருநாமம் வரப்ரஸக்தியில்லை. உலகில் தகப்பனர் பெயரைப் புத்திரன் வைத்துக் கொள்வதில்லையே! இனி வரப்போகும் என் ஜ்ஞாநஸந்ததியாரைப் பற்றி நான் இப்பொழுது எதுவும் சொல்வதற்கில்லை. மற்ற ஆசார்ய பரம்பரையைப் பற்றி நான் சொல்வதற்கில்லை' என்று மிக அழகாய் ஸாதிக்கும்படி இருந்தது. அருகில் இருந்த அந்தத் திருவடியைச் சார்ந்த ஒருவர் தேசிகன் அத்திரு நாமத்தை ஆசைப்பட்டது தம் கடைசிக் காலத்தில் என்று தெரிவதால் அப்பெயரை வைத்துக்கொள்ள அஞ்சக்கூடும் என்றார். அதற்கு அடியேன் தேசிகனுக்குத் தம் வாழ்நாள் முழுதும் அப்பாக்கியம் கிட்டாவிட்டாலும் கடைசிக் காலத்திலாவது ஒரு முறையாவது அழைக்கப்பட்டால் திருப்தி பெறுவதாகத் தான் திருவுள்ளம் என்று விண்ணப்பித்தேன். திருவுள்ளம் மிகவும் உகந்தபடி,

53. இப்பொழுதைய ஸ்ரீமத் ஆண்டவன்

இப்பொழுது ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஆசார்யகம் செய்துவரும் மஹாபுருஷரான ஸ்ரீமத் ஆண்டவனைப் பற்றிச் சில விஷயங்களை விண்ணப்பம் செய்ய முற்படுகின்றேன். பூர்வாச்ரமத்தில் பால்யம் முதலே , ஸ்வாமியும் அடியேனும் மிக நெருங்கிப் பழகியவர்கள். விண்ணகரும் குடந்தையும் அடுத்து உள்ளது தானே! பின்பு நேர்ந்துள்ள பந்துத்வமும் உண்டு. அடிக்கடி அருளிச் செயல் கோஷ்டியில் சேர்ந்து கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்றதும் உண்டு. கலியன் திருநெடுந்தாண்டகத்திலும் பெரிய திருமடலிலும் திருவிண்ணகரப்பனை ஸேவித்துத்தான் அமுதனைப் போற்றியதாகப் பெருமையோடு பேசுவேன். ஸ்ரீஸ்வாமி, கலியன் திருவண்ணகரனை ஸேவித்து விட்டு அவனுக்கும் மேல் பரமப்ராப்யனாக அமுதனைப் பேசிப் பிறகு செல்லவேண்டிய இடமில்லையென்று பிரபந்தத்தைத் தலைக்கட்டி விட்டதாய் ஸாதித்து அடியேன் வாயை அடக்கி விடுவதுண்டு. மேலும் ஒருநாள் கோஷ்டியில் ஸ்ரீமதாண்டவன் மேற்கூறிய இரண்டு எம்பெருமான்களையும் சேர்த்துக் கலியன் பாடிய பாசுரங்களில் திரு விண்ணகர்ப் பெயர் வரும்போது அடியேனுடைய கைகள் குவிந்து அஞ்சலி செய்துவிட்டு, அடுத்துத் திருக்குடந்தைப் பெயர் வரும் போது அடியேன் கைகள் இறங்கி விடுமென்றும் வேடிக்கையாக ஸாதித்தாயிற்று. அதற்கு அடியேன் விண்ணப்பித்தது -- விண்ணகர்ப் பேச்சு வரும்போது செயலற்று இருந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் திருக்கைகள் குடந்தைப் பேச்சு வரும்போதே ஆர்வத்துடன் எழுந்து குவியும் என்று தத்தம் பெருமானிடத்தில் உள்ள ஈடுபாட்டின் விளைவாக வரும் பாஷணங்கள் இவை. நித்ய விபூதியில் கூட பகவத் குணாநுபவத்தில் பிணக்கு உண்டே. ஸ்ரீமத் ஆண்டவனோடு சுவையான சம்பவங்கள் இவ்வாறு பல.

54. அருளிச் செயலில் நோக்கு மிகுதி

ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்துக்கு அருளிச் செயலிலும் பகவத் விஷயத்திலும் மிகுதியான நோக்கும் ஆதரமும் உண்டென்பது பலர் கண்ட உண்மை. ஸ்ரீமத் பெரியாண்டவனுக்குப் பெரும்பாலும் பகவத் விஷய காலக்ஷேபத்திலேயே பொழுது போக்கென்று கேள்விப்பட்டுள்ளோம். பின்பு தேரெழுந்தூர் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸாதாரண வார்த்தைகளில் கூட ஆழ்வார் ஸூக்தியைப் பயன் படுத்திப் பகவதநுபவத்தில் மூழ்கி மனமுருகிக் கண்ணீர் விட்டுத் தமக்கு இயற்கையாய் அமைந்த இன்சொற்களைக் கொண்டு கேட்பவர்களின் உள்ளத்தை உருக்கி அனுபவத்தில் ஆழ்விப்பது அடியேன் உள்பட பலரும் கண்கூடாகக் கண்ட உண்மை. அந்த ஸம்ப்ரதாயத்தில் அந்த ஸ்தாநத்தை அலங்கரித்துக் கொண்டு அவ்வாசார்யனுடைய திவ்ய கடாக்ஷத்தாலேயே தாம் ஸத்தை பெற்ற உணர்ச்சியோடு எழுந்தருளியிருக்கும் இப்பொழுதைய ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் பால்யத்திலேயே ஸாமாந்ய சாஸ்த்ராப்யாஸம் செய்து நம்மாண்டவன் ஸ்ந்நிதியில் அத்யாத்ம ஜ்ஞாநத்தையும் விசேஷமாகப் பெற்று ப்ரவசநம் செய்துகொண்டு விளங்கிய போதிலும் அருளிச் செயலிலும் பகவத் விஷ்யத்திலுமே வலத் திருக்கண்ணோக்கு அதிகமென்பதை உலகமே அறியும்.ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் சேதநர்கள் நல்வாழ்வு பெறுதலையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு தம்முடைய சிரமத்தைச் சிறிதும் பொருட் படுத்தாமல் ஆங்காங்குத் தாமே எழுந்தருளி ஆயிரக் கணக்கான வைதிகர் -- லெளகிகர் -- பண்டிதர்-- பாமரர் ஆகிய அனைவருக்கும் உள்ளத்துப் பதியுமாறு தமக்குப் பாதுகைகள் அருளிய பேச்சுத் திறனைக் கொண்டு அருளிச் செயலையே முதல் துணையாகக்கொண்டு செய்தருளும் உபந்யாஸங்களால் பலரும் ஞானம் பெற்று ஆத்ம காரியங்களையும் செய்துகொள்வது ஸம்ப்ரதாயத்துக்கும் ஸித்தாந்தத்துக்கும் பரம லாபம். தம் திருமேனி நலிவைப் பெரிதாகக் கொள்ளாது மற்ற ஆசார்யர்களால் கனவிலும் கருத முடியாத பற்பல புண்ய க்ஷேத்திரங்களுக்கும் புண்யகிரிகளுக்கும் புண்யதீர்த்தங்களுக்கும் புண்யவனங்களுக்கும் பாதயாத்ரையாக எழுந்தருளி ஒவ்வோரிடத்திலும் பல்வேறு மக்களுக்குத் தம் இனிய சொற்பொழிவுகளால் அறிவூட்டி உய்விக்கச் செய்தது இந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவனுக்கு உள்ள தனிச் சிறப்பு.

55. ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் எழுபது திருதக்ஷத்ரப் பூர்த்தி

புரீமத் ஆண்டவன் யாத்திரை முடிந்து திருமயிலை ஆச்சிரமத்துக்கு எழுந்தருளும் வாய்ப்பு வந்துள்ளது. இவ்வாண்டின் பங்குனி மாதத்துப் புஷ்யத்தில் 70வது திருநக்ஷத்ர பூர்த்தி மஹோத்ஸவம் நெருங்குகின்றது. இதனை மிக்க விபவத்துடன் நடத்திக் கண்குளிரக் கண்டு மகிழப் பல சிஷ்யர்களும் ஆப்தர்களும் பாரிக்கின்றனர். நம் தர்சநஸ்தாபகரான எம்பெருமானாரின் 16வது ஷஷ்ட்யப்த பூர்த்தி மஹோத்ஸவமும் பிங்கள ஆண்டு சித்திரைத் திருவாதிரையில் வருகின்றது. யதிராஜருடைய மஹோத்ஸவம் அணுகும்போது அதை மிக்க விபவத்துடன் நடத்திய பின்பே யதிவரரான தமது மஹோத்ஸவத்தை நடத்த வேண்டுமென்று தம் திருநகஷத்ரத்தை அடுத்த மாதத்துக்குத் தள்ளி வைத்து நடத்தும்படி தம் சிஷ்யர்களுக்கும் கமிட்டியாருக்கும் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் நியமித்தது எம்பெருமானார் திருவடியில் உள்ள பரம பக்தியின் விளைவேயாகும். திருநக்ஷத்ரமஹோத்ஸவம் முதலிய சுப காரியங்களில் அருளிச் செயலின் ஓசையே கேட்கக் கூடாது என்று ஸ்ரீதேசிக ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஊன்றிவிட்ட விபரீத நிர்ப்பந்தத்துக்கும் பங்கமின்றி எம்பெருமானாரை உத்ஸவத்துக்கு அங்கமாகவும் புஷ்யத் திருநக்ஷத்ரத்தன்று சேரும் ஸ்ரீமத் பெரியாண்டவன் திருநக்ஷத்ரத்துக்கு அங்கமாகவும் அருளிச் செயலின் அநுஸந்தாநத்துக்கு வாய்ப்பை அளித்தது பாதுகையின் ஸங்கல்பம். இத்துடன் வேத வேதாந்த பாராயண கோஷ்டியையும் ஸ்ரீபாஷ்யாதி வித்வத் ஸதஸ்ஸையும் ஸ்ரீபாஷ்யகாரர் திருவீதியில் எழுந்தருளி அநுக்ரஹிப்பதையும் ஸ்ரீமத் ஆண்டவனுடைய 70வது திருநகஷத்ர பூர்த்தி மஹோத்ஸவத்தையும் தலத்துப் பெருமாளாகிய ஸ்ரீநிவாஸனும் அலர் மேல் மங்கையும் தலத்துத் தோன்றிய பேயாழ்வாரும் திருக்கோயிலின் உரிமையாளரான ஸ்ரீதேசிகனும் கண்குளிரக் கடாக்ஷித்து மகிழப் போகின்றனர். மற்றுமொரு விசேஷம். ஸ்ரீமத் ஆண்டவனுக்கு வழி படும் குலதெய்வமாகிய ஆராவமுதனும் தான் பெற்றெடுத்து வளர்த்த குழந்தையின் 70வது திருநக்ஷத்ர பூர்த்தி மஹோத்ஸவத்தைத் தானும் கண்டருள விரும்பித் திருவனந்தாழ்வான்மீது பிராட்டியுடன் அமர்ந்து தன் வைச்வரூப்யத்துக்கேற்ற திருக்கண்களைத் திருமயிலைக்குச் செல்லவிட்டு மஹோத்ஸவத்தைக் கண்டு களித்து ஸ்ரீமத் ஆண்டவனைப் பரிபூர்ணமாய் அனுக்ரஹித்துச் சதாபிஷேக மஹோத்ஸவத்தை இன்னும் மிக்க விபவத்தோடு நடத்துவதற்கு இப்பொழுதே ஸங்கல்பம் கொள்ளப் போகின்றான். (70வது பூர்த்தியன்று அமுதனது சித்திரைத் திருநாள் முன்ருவது உத்ஸவம்-சேஷவாகனமென்பதை நோக்குக.) ஆயிரக்கணக்கான சிஷ்யர்களும் ஆப்தர்களும் ஆஸ்திகர்களும் இம்மஹோத்ஸவத்தில் கலந்து திருவயிறும் திருவுள்ளமும் திருக்கையும் நிரம்பப்பெற்று மகிழப் போகின்ருர்கள்.

56. அடியேனது முடிவுரை

இம்மஹோத்ஸவத்தின் பகுதியாகச் சித்திரை மாதத்தில் வெளிவரப்போகும் பாதுகையின் விசேஷ மலருக்கு ஒரு வியாசம் வரைந்து அனுப்புமாறு கமிட்டியைச் சார்ந்த ஆப்தர்கள் நியமித்தார்கள். அவர்கள் நியமநத்தை ஏற்று நடப்பது அடியேன் ஸ்வரூபம். பாதுகா ஸம்ப்ரதாயத்தில் பாதுகைகளின் திருமுன்பே பாதுகையின் ஸங்கல்பத்தால் நடக்கப்போகும் இம்மஹோத்ஸவத்தில் வெளிவரும் பாதுகை மலருக்கு பாதுகையைப்பற்றியே வியாசத்தை வரைய விரும்பினேன். இந்த வியாஜத்தாலாவது ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரத்தை ஸேவிக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது. அதை ஸேவித்து வரும்போது அடியேனுடைய சிற்றறிவுக்கு மிகச் சுவையாய்த் தோற்றிய அம்சங்களை வியாசமாக வரைந்தேன். உள்ளவுணர்ச்சிகளால் வியாசம் பெரிதாய் அமைந்து விட்டது. வியாசம் வரைபவருக்குச் சுதந்திரம் இருப்பது போல் மலர் அச்சிடும் நிர்வாகிகளுக்கும் வியாசத்தின் அளவைக் குறைத்துக்கொள்ளும் சுதந்திரம் உலகில் நடையாடுகின்றது. ஆனல் பாதுகாமயமாகவே அமைந்துள்ள இந்த வியாசம் அப்படியே வெளி வருமென்ற தைரியமும் உண்டு. அடியேனுடைய அறிவுக் குறைக்கு ஏற்றவாறு வியாசம் எழுதுவதற்கே அடியேனுக்கு உரிமை உண்டு. இதைப் பற்றிய குணதோஷங்களே ஆராய்ந்து முடிவு செய்ய இதைக் கடாக்ஷிiப்பவர்க்கே உரிமை உண்டு. அநந்த ப்ரணாமங்களுடன் இந்த வியாசத்தைக் கமிட்டியாரிடம் ஸமர்ப்பிக்கின்றேன்.

---------------حس محماسه ح----------

பாதுகா சாம்ராஜ்யம் நிறைவு பெற்றது

திங்கள், 29 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

41. பாதுகை-திருவடி சேர்த்தியழகு

ஸ்ரீதேசிகனுக்குப் பாதுகையால் பக்தி வெள்ளம் கரை புரண்டு ஒடுகின்றது. ப்ரஹ்மாதிகளின் ஐச்வர்யத்தையும் துரும்பாய் எண்ணித் திருவரங்கனது திருவடி-பாதுகை இவற்றின் சேர்த்தியழகையே அனுபவித்துக்கொண்டு இவ்வுலகிலேயே வாழ ஆசைப்படுகின்றார். பாதுகை சேருவதால் திருவடிக்கு ஒர் அழகு. திருவடியில் சேர்ந்து அதைத் தாங்குவதால் பாதுகைக்கு ஒர் அழகு. இந்தச் சேர்த்தியழகு தம் திருவுள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்கின்றது என்கிறார் தேசிகன்.

42. இந்நூல் அவதரித்தது பாதுகையாலேயே

எம்பெருமானுடைய பெருமையைப் பற்றி ஒரு நூல் எழுத வேண்டுமானால் விசேஷ ஞானம் வேண்டும். வேதாந்தங்களில் சிறந்த அறிவு வேண்டும். இரத்தினங்கள் பொதிந்த பாதுகைகளின் செவிக்கினிய நாதங்கள் அவ்வறிவை ஊட்டச் சாதனமாய் உபநிஷத்துக்களின் ஸாரார்த்தங்களைப் போதிக்கும் முன்னுரையாய் விளங்குகின்றனவாம். அவ்வொலிகளைக் கேட்டுக் கேட்டுத் தம் திருவாக்கினின்று செவிக்கினிய செஞ்சொற்களாய் இன்பமாரியாய் எழுகின்றனவாம். அக் கவிகள் திராட்சை கலந்துபெருகித் தரும் இனிப்பைப் பெற்றுள்ளனவாம். இம்முறையில் பெருகியதாம் இந்தப் பாதுகா ஸஹஸ்ரமென்னும் அமுத வெள்ளம். இப்படி தேசிகன் தாமே போற்றுகின்ருர் பாதுகையின் அருளால் வந்த தம் வாக்விலாஸத்தை.

43. பாதுகையின் உயர்வும் தம் தாழ்வும்

இந்நூலை இயற்றும் சூழ்நிலையில் பாதுகையின் பெருமையை நினைக்கும்போதே ஸர்வஜ்ஞரான தேசிகனுக்கும் உள்ளம் நடுங்குகின்றது. இயற்றுமவர் எவ்வளவு தாழ்ந்தவராயினும் அதனுள் கூறப்படும் விஷயத்தின் பெருமையால் நூல் சிறந்ததாகி விடுமென்று உள்ள வழக்கைக் கொண்டு துணிந்து நூல் இயற்றுகின்றர் தேசிகன். தம் கிரந்தமும் பாதுகையைப் பற்றியே பிறப்பதால் வால்மீகியின் நூலை ஒத்ததாகி விடுமென்று நம்பித் தைரியமடைந்து உவமை கூறுகின்றர். தூய்மையான யமுநாஜலமும் அசுத்தமான தெருத் தண்ணீரும் சேர்ந்தே கங்கையில் விழுந்தாலும் வேற்றுமை காணமுடியாதபடி ஸமமாகி விடுவதை எடுத்துக் காட்டுகின்றர். மேலும் இழிவான தம் வாயினால் பாதுகையைத் துதித்தால் பாதுகையின் பெருமைக்குக் குறைவு வருமோ என்று அஞ்சி மிக இழிவான உவமையைக் காட்டி மனம் தேறுகின்றார் மஹாதேசிகன். அதாவது-கங்கை நதியின் நீரை நாய் தன் நாவினால் நக்கிப் பருகினாலும் அதனால் கங்கையின் பெருமை குறைவதில்லையென்றும் ஆனால் நாயின் விடாய் தீர்ந்து விடுகின்றதென்றும் உவமானமிட்டருள்கின்றார். மேலும் தம் தகுதியின்மையை அறிந்தும் பாதுகையின் மகிமையைப் புகழ்கின்ற மகிழ்ச்சியால் உந்தப்பட்டு முறைதப்பிச் செய்யும் பக்தியின் வன்மையால் தைரியம் ஏற்பட்டுப் பேசுவதாயும் குழந்தைகள் பல கேளிக்கைகளைச் செய்வதுபோல் தாமும் சிறுபிள்ளை வீட்டாக இந்த நூலைச் செய்வதாயும் தெளிவு படுத்தியருள்கின்ருர். எப்படியாயினும் பாதுகையின் அநுக்ரஹ விசேஷத்தால் அமுத வெள்ளமோ என்று ஐயுறும்படி கங்கை வெள்ளத்தையும் அதிசயித்த செவிக்கு இனிய செஞ்சொற்களாகத் தம் வாயினின்று பொங்கி வருமென்று நிச்சயத்துடன் தொடங்குகின்ருர், உள்ளவாறு பாதுகையின் பெருமையை நூல் வடிவில் கொண்டு வருவதானால் அதற்குக் கருவிகள் அமைய வேண்டிய முறையே வேறு என்கின்றார். ஆகாயம் முழுதும் எழுதும் காகிதமாய், ஏழு கடல்களும் ஒன்றுகூடி எழுதுவதற்கு மையாகி, கவி கூறுமவன் ஆயிரம் திருமுகம் கொண்ட பரம புருஷனாக வாய்த்தால் திருவரங்கன் பாதுகையின் பெருமையை ஒருவாறு எழுதப் பாரிக்கலாமென்கிறார் மஹாகவி ஸார்வ பெளமரான மஹாதேசிகன்.

44. பாதுகையே பெரும் பயன்

உலகில் எத்தனையோ வகைப் பலன்கள் உள்ளன. அவையெல்லாம் நிலை நிற்பனவாகா. சிறுபொழுதுக்கு இன்பம் தருவதாய்க் காட்டி மறைவன. எம்பெருமான்தான் நம்மால் அடையப்படும் பெரும்பயனாவான். அவனிலும் இனிய சிறந்த பயன் அவன் திருவடி. எல்லாப் பயன்களுக்கும் எல்லை நிலமாய்த் தனக்கு மேம்பட்டது இல்லையென்னும்படி உச்ச நிலையில் உள்ள பயன் பாதுகையே. எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரையை எக்காலமும் தொட்டு இன்புறும் பெருமை பாதுகைக்கே உள்ளது. அதன் பெருமை பரதாழ்வானால் உலகுக்குத் தன் செயல் மூலமாய்த் தெளிவிக்கப் பெற்றது. பரதாழ்வான் பாதுகாபரமைகாந்தி. பாதுகையன்றி வேறு தெய்வத்தையும் வேறு பயனையும் நாடாத மனத்திடம் கொண்டவன். அவன் கண்டு வெளியிட்டது பாதுகா ஸித்தாந்தம். அதன் பெருமையை ஸ்தோத்ரவடிவும் காவ்யவுருவும் கொண்ட இந்த ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரத்தில் அமைத்துக் கவி பாடினார் பெருங்கவிச் சிங்கமாகிய நம் தேசிகன். பாதுகையின் புகழையே போற்றுவதால் சிறந்த ஸ்தோத்ரமாகின்றது இநநூல். காவ்ய முறையில் இதைக் கற்பவர்களுக்கு வடமொழியில் சிறந்த வ்யுத்பத்தி ஏற்படுவதற்குப் பாங்காகப் புதிய சொற்களின் சேர்த்தியும் பல்வகை ஸமாஸங்களும் வெவ்வேறு அலங்காரங்களும் விசேஷமான பல வ்ருத்தங்களும் பல்வகை விசித்திர பந்தங்களும் கொண்டு ஒப்பற்ற காவ்யமாய்த் திகழ்கின்றது. ஸர்வதந்த்ரங்களிலும் சுதந்திரமாய் ஸஞ்சரிக்கும் திறம் பெற்ற நம் தேசிகனேயன்றி வேறு எவராலும் இத்தகைய, நூலை இயற்ற முடியாது. திருவரங்கத்தில் பாதுகையின் ஸந்நிதியிலேயே தம்மை எத்தனை நூற்றாண்டுகள் வாழச் செய்தாலும் நாளுக்கு ஒன்றாகப் பல பாதுகாஸஹஸ்ரங்களை இயற்றிக் கொண்டே நற்பொழுது போக்கிப் பக்தர்களின் உள்ளம் குளிரச் செய்வாராம். தம் மனம்வாக்கு-உடல் ஆகிய முக்கருவிகளையும் பாதுகை தன் வசமாக்கிக் கொண்ட சிறப்பை நினைத்துப் பெருமிதம் கொள்கின்றார். இப்படி அமைகின்றது ஸ்ரீதேசிகனது பக்தி ஸாம்ராஜ்யம். மேலும் ஸ்தோத்ரம் என்ற பெயரில் பாதுகை தம் திருவாக்கினின்று ஆயிரம் ஸூக்திகளை அவதரிப்பிக்கச் செய்த மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் மூழ்கிய தேசிகன் இதனாலேயே தாம் பெரும்பயனைப் பெற்று விட்டதாயும் இனித் தாம் உலகில் பெறவேண்டிய பயன் எதுவுமில்லை. யென்றும் முடிவு கூறி விடுகின்றார்.

45. நூலைத் தலைக்கட்டல்

ஸ்ரீமத் ராமாயணம் முழுதுமே பிராட்டியின் பெருமையைக் கூறவந்தது என்று வால்மீகி பகவானே கூறிவிட்டான். பிராட்டியும் வால்மீகியும் பூமியினின்று பிறந்தவர்களாதலின் உடன் பிறந்தவராவர். ஸஹோதரரான வால்மீகியைக் கொண்டு பிராட்டி தன் சரிதையை எழுத வைத்தாள். பெண்களுக்கே சாதுரியம் அதிகம். அவ்வாறே பாதுகாதேவி தம்மைக் கொண்டு தன் சரிதையை எழுத வைத்தாளென்கிறார் தேசிகன். எப்படி? துருவன் முகத்தில் எம்பெருமான் சங்கத்தால் தொட்டதும் ஞானம் உதயமாகிப் பல்வகையில் துதி செய்தான். அவ்வாறே பாதுகையின் பரிசம் தமது முடியில் பட்டதும் தாமும் அறிவு பெற்று நூலைத் தொடங்கியதாகக் கூறுகின்றார். மேலும் பக்தியுடையர் பாதுகையையே பற்றிய இந்த நூலைக் கற்று மனத்தில் கொள்ளவேண்டுமென்று கூறி உலகில் பித்துப் பிடிக்காத எந்த அறிஞனும் பாதுகையின் திவ்ய ஸங்கல்பத்தால் அமுதப் பெருக்காய் வந்த இந்த ஸ்தோத்ரத்தை ஆதரியாமல் இருக்கப் பெறான் என்று தைரியத்துடன் பேசுகின்றார். நூலைப் பூர்த்தி செய்யும் போது அதியற்புதமான ஒரு ஸூக்தி அவதரிக்கின்றது. வடமொழி மறைக்கு விளக்கம் தந்தருளிய எம்பெருமானார் திவ்யஸூக்தி சிறந்து விளங்குகின்றதாம். தமிழ் மறையைக் கண்ட ஆழ்வாரின் மறுவடிவமான பாதுகைகள் இரண்டும் உயர்ந்து பிரகாசிக்கின்றனவாம். இந்த இரண்டு வேதாந்தங்களையும் சிறந்த நிதியாகக் கொண்ட பெரியோர்கள் மூன்று வேதங்களுக்கும் விபரீத அர்த்தங்கள் தலைகாட்ட இடம் தராமல் பாதுகாத்துக் கொண்டு உலகில் மேம்பட்டு வாழ்வதாகக் கூறி மங்களாசாஸநம் செய்கின்றார். அந்தாதி முறையில் 'ஸந்த:' என்று தொடங்கி ஸந்த:' என்றே நூலைத் தலக்கட்டுகின்றார் நம் தேசிகர் பெருமான்.

46. தேசிகன் கூறிய அற்புதங்கள்

ஸ்ரீதேசிகன் ஸாரசாஸ்திரத்தில் தாம் கண்ட சில அற்புத நிகழ்ச்சிகளை அடுக்கிக் கூறுகின்றார். ஒரு கல் அகலிகை யென்னும் பெண்ணின் உருக்கொண்ட அற்புதம் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். அங்காவது கல்லின் உருவம் அடியோடு நீங்கிய பின் பெண்ணுரு வந்தது. அதிலும் பெரிய ஆச்சர்யம் ஒன்று உள்ளது. அக்னியின் உருவம் மாறாமலிருந்தே பனிக்கட்டியின் தன்மையைப் பெற்றது. அதிலும் பெரிய அற்புதமன்றோ? அனுமானது வாலில் அரக்கர் வைத்த தீ எரிந்துகொண்டே பிராட்டியின் சொல்லால் பனிக்கட்டியின் தன்மையைப் பெறவில்லையா? மற்றோர் அற்புதம் உள்ளது. இராமன் விடுத்த ஒரு துரும்பு காகத்தின் விஷயத்தில் ப்ரஹ்மாஸ்த்ரமாகி வல்லவனுக்குப் புல்லும் ஆயுதம் என்ற பழமொழியை வாங்கித் தரவில்லையா? மற்றொன்று - பகைவரைச் செய்த வதமே அவர்களுக்கு அனுகூலமாகி விடவில்லையா? விராதன் கபந்தன் முதலிய எதிரிகளைக் கொன்றதும் அவர்களுக்கு தேவவிமானம் வந்து நற்கதி பெறவன்றோ வாய்த்தது! இந்த அற்புதங்கள் அனைத்திலும் பெரியதோர் அற்புதம் --- பாதுகை மூன்று உலகங்களையும் நீதிமுறை வழுவாது ஆண்டு முழுமையான வெற்றியைப் பெற்றது. இதனிலும் பெரியதோர் அற்புதம் உலகில் உண்டா? என்று வினவுகின்றார் ஸ்ரீதேசிகன். இந்த அற்புதச் செயலைச் சிந்தித்தே ஸ்வாமி பாதுகையிடம் பரமபக்தி கொண்டு அந்தப் பாதுகையைப் பற்றிய ஸ்ரீ பாதுகாஸஹஸ்ரத்தை இயற்றித் தாமும் பெரியதோர் அற்புதத்தை நிகழ்த்தியருளினார்.

47. ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயமும் பாதுகையும்

திருவரங்கத்தில் பெரிய பெருமாள் திருவடி நிழலிலே தோன்றி அங்கேயே அவனது திருவருளால் வளர்ந்து அவன் பாதுகைகளை அனுதினமும் வழிபட்டு அனுபவித்துத் திளைத்து வந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயம் இன்றளவும் பாதுகையைத் திருவரங்கனைக் காட்டிலும், ஏன்? அவன் திருவடிகளையும் காட்டிலும் மேம்பட்டதாய் அனு ஸந்தித்து விசேஷ முறையில் போற்றிவரும் பாதுகாபரமைகாந்தியாய் விளங்கி வருவது நாடறிந்ததொன்றாகும். இக்ஷ்வாகு வம்சத்துக்குக் குலதனமாய் ஸ்ரீரங்கவிமானம் அமைந்தது போல் திருவரங்கன் பாதுகை ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்துக்கு இன்றளவும் பரம் பரையாய் வரும் குலதன மென்னுதல் மிகையாகாது. சக்கரவர்த்தித் திருமகன் ஆட்சியில் எங்குச் சென்றாலும் இராமன் -- இராமன்-- இராமன் என்ற சொல்லே செவியில் புகுவதாகவும் உலகமே இராம மயமாக ஆகிவிட்டதெனவும் வால்மீகி கண்ட முறையில் ஸ்ரீமத் ஆண்ட வன் ஸம்ப்ரதாயத்தினுள் புகுந்து பாதுகை செய்யும் ஆட்சியில் எங்கும் பாதுகாசப்தமே முழங்குவதையும் அந்த ஸம்ப்ரதாயம் பரவுமிடமெல்லாம் பாதுகாமயமாகவே காட்சியளிப்பதையும் இன்று கண் கூடாகக் காணலாம். இந்த ஸம்ப்ரதாயத்தில் ஆச்ரமம் --பாதுகாச்ரமம், பாடசாலை -- பாதுகா வித்யாலயம், கல்யாண மண்டபம் -- பாதுகா மண்டபம், ஆராதநம் -- பாதுகாராதநம், பவனம் -- பாதுகா பவனம், தர்ம நிர்வாஹம் -- பாதுகாசாரிடீஸ், ராஜ்யம் -- பாதுகாராஜ்யம், பத்திரிகை -- ரங்கநாத பாதுகா என்ற முறையில் எம்பெருமான் படைப்பு அனைத்தையுமே பாதுகா மயமாகக் காண்கின்ற சிறப்பு வேறெங்கும் காணக் கிடைக்காது. ஆழ்வார் நிற்கின்றதெல்லாம் நெடுமாலாகக் கண்டதை அடியொற்றியதோ இம்முறை!

48. பாதுகை என்ற சொல்லே போதுமே!

பாதுகை என்ற சொல்லே ஈரரசு படாததாகும். திருவரங்கன் பெயரைக் கூடச் சேர்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பாதுகை என்ற சொல் அவன் பாதுகையைத் தான் குறிப்பிட்டுத் தீரும். அர்ச்சை வடிவிலேயே ஈடுபட்டு நிற்கும் நமக்கு இராமபிரானது பாதுகையின் நினைவு வருவதற்கு இடமில்லை. அப்படியே வந்தாலும் திருவரங்கன் பாதுகைதானே அது. திருவரங்கனையன்றி மற்ற அர்ச்சைத் திருமேனிகளுக்குப் பாதுகையைக் குறிப்பிட்டு யாரும் அனுபவிக்கவில்லை. ஆகவே பாதுகை என்று வழங்குவதே போதுமானது. இதைக் கருதியே ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்தில் பாதுகை என்ற தனிச் சொல்லாலேயே எல்லாம் வழங்குகின்றது. ஆனால் பத்திரிகையில் மட்டும் திருவரங்கன் தன் பெயரைச் சேர்த்துக் கொண்ட காரணம் அவனையே கேட்க வேண்டும்.

49. இந்த ஸம்ப்ரதாயத்தில் பாதுகாஸஹஸ்ரத்தின் செல்வாக்கு

ஸ்ரீதேசிகன் திருவாக்கினின்று அற்புத முறையில் அவதரித்த ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரத்திற்கு ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் பரம்பரையில் தனிப்பட்ட செல்வாக்கு உள்ளதை மறுக்க முடியாது. ஸ்வாமியின் மற்ற எல்லா ஸூக்திகளையும் விஞ்சிய சிறப்பும் மற்ற ஆசார்ய ஸூக்திகளினும்கூட மேம்பாடும் வழங்குகின்றது. பூர்வாசார்யர்களின் திருநக்ஷத்திரங்களிலோ ஆச்ரமத்தைச் சார்ந்த ஸந்நிதி உத்ஸவங்களிலோ வேத பாராயண -- அருளிச் செயல் கோஷ்டி தொடங்குமுன், கிரந்தாரம்ப காலத்தில், க்ரந்த சதுஷ்டயத்துக்குப் பின் ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரத்தையும் தொடங்குவதையும் பின் இதையும் முழுதும் பாராயணம் செய்வதையும் அவ்வாறே சாத்துமுறை ஸமயத்தில் இதன் கடைசி சுலோகத்தையும் அனுஸந்திப்பதையும் இந்த ஸம்ப்ரதாயத்துக்கே உள்ள தனிச் சிறப்பாக எல்லாரும் உணருவர். ஸ்ரீதேசிகன் தாமே ஸகல பலன்களையும் அளிக்கவல்லதென்று போற்றிய ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரத்தைத் தவறாது தினந்தோறும் பாராயணம் செய்யும் பாக்கியம் பெற்றவர்கள் கூடப் பெரும்பாலும் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சார்ந்தவராகவே இருப்பர். இவ்வாறு பல்வகையிலும் இந்த ஸம்ப்ரதாயத்துக்கும் ஸ்ரீபாதுகா ஸஹஸ்ரத்துக்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பை யாரே மறுக்க முடியும்?

50. பாதுகைச் சிறப்புப் பரவ மூலகாரணமான மஹான்

ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பாதுகாஸம்ப்ரதாயமென வழங்குவது மிகப் பொருத்தமே. ஸ்ரீபாதுகாஸஹஸ்ரம் மற்ற ஸம்ப்ரதாயங்களிலெல்லாம் பெற முடியாத சிறப்பையும் செல்வாக்கையும் இந்த ஸம்ப்ரதாயத்தில் மட்டும் பெற்று விளங்குவதற்கு மூலகாரணமா யிருந்த மஹானுபாவர் யார்? பாதுகையும் அதன் ஸஹஸ்ரமும் இந்த ஸம்ப்ரதாயத்தைச் சார்ந்த முந்திய ஆசார்யர்களின் உள்ளத்தில் இடம் பெற்றுவிட்ட போதிலும் இதன் பிரசாரம் வலிமையடையாது அனுஸந்தாநத்தில் மட்டுமே இருந்து வந்தது. இதற்காகவே திருவரங்கன் ஓர் ஆசார்யனை அவதரிப்பித்தான். அவ்வாசார்யனே தேரழுந்துார் ஸ்ரீமத் ஆண்டவனெனப்படும் மஹாபுருஷர். முன் பின் காண முடியாத ஒரு விலக்ஷண அவதாரம். பஹுசாஸ்திர நிஷ்ணாதராய் க்ரந்த நிர்மாண சக்தியையும் மிகுதியாகப் பெற்ற ஸ்ரீமத் சின்னாண்டவன் திருவடி நிழலில் குருகுல வாஸம் செய்து விசேஷமான ஞானச் செல்வத்தையும் அனுஷ்டானஸம்பத்தையும் பெற்று எல்லோருடைய மதிப்புக்கும் உரியராய் விளங்கினர் இந்த மஹான். திருவரங்கன் வாலிப தசையிலேயே இம்மஹாகனைப் பற்றற்ற துறவியாக்கியருளினான். தேரழுந்துார் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் என்ற திருநாமத்துடன் ஸௌசீல்யம் ஸௌலப்யம் முதலிய ஆத்ம குணங்கள் நிரம்பப் பெற்று மேதாவியாய் விளங்கிய இவ்வாசார்யன் தம்மை வந்து அண்டியவர்களுக்குப் பரம கிருபையுடன் ஆத்மகார்யங்களைச் செய்து வைத்து முக்கியமாய் ப்ரபத்தியின் சிறப்பையும் ஸூக்ஷ்மாம்சங்களையும் போதித்து நல்வாழ்வளிக்கும் திறமுடையராய் விளங்கினார். இப்புண்ய புருஷருடைய பகவத் பக்தியும் குளிர்ந்த திருவுள்ளமும் விசால மனப்பாங்கும் இனிய சொல்லும் ஆசார்ய பக்தியும் எல்லோர் உள்ளத்தையும் கவர்ந்தன. எம்பெருமானார் திருமுடிஸம்பந்தத்தால் முந்திய ஆசார்யர்களும் திருவடி ஸம்பந்தத்தால் பிந்திய ஆசார்யர்களும் நிறம் பெற்றதாக ஸ்ரீதேசிகன் அருளிய முறைக்கு இந்த ஸ்ரீஆண்டவனை இலக்காக்கிச் சிலர் பேசுவதுண்டு.

அக்காலத்தில் பாதுகாஸஹஸ்ரம் ஸ்ரீகோசம் கிடைப்பதே அரிது. எத்தனையோ வருஷங்களுக்குமுன் வடமொழி தென்மொழி உரைகளுடன் அச்சிடப்பட்ட பாதுகாஸஹஸ்ரம் கிடைப்பதே அரிதாயிருந்த சூழ்நிலை. கிடைத்தாலும் கையில் எடுத்தால் காகிதங்கள் ஒடிந்து தூளாகுமேயன்றி வளைந்து கொடுக்க மாட்டாத நிலை. இந்த ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் எல்லோரும் பாராயணம் செய்தற்குப் பாங்காகப் பாதுகா ஸஹஸ்ரம் மூலத்தையும் அதன் ரஸத்தைச் சுவைத்தற்கு ஏற்பத் தாமே எளிய தமிழில் ஒர் உரையை இயற்றி அதையும் அச்சிட்டு வெளியிடச் செய்தருளும்படியிருந்தது. ஆச்ரமத்தினின்று விலையின்றி அந்த ஸ்ரீகோசங்களைப் பெற்றவரே பெரும்பாலார். ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் அதற்கு இட்ட விதையே பின் அந்த ஸ்ரீஸூக்தி பல பதிப்புக்களாய் வெளிவந்து நாடு முழுவதும் பரவிப் பாதுகாமயமாக்கி இன்றளவும் பாதுகா ஸம்ப்ரதாயமென்னும் திருநாமத்தையும் காத்துத் தருகின்றது. இந்த ஆசார்ய ச்ரேஷ்டருடைய பெருமைகளையெல்லாம் அந்தத் திருவடிவாரத்திலேயே ஆத்மலாபம் பெற்றுச் சிறந்த ஞானியாய் ஆத்மகுண பரிபூர்ணராய் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸமுதாய திலகமாய் பெரிய வழக்கறிஞராய் அசீதிவ்ருத்தராய் இன்று சென்னையில் பிரகாசிக்கும் ஸ்ரீ உப. வே. விளக்குடி ஈயுண்ணி R. கோபாலஸ்வாமி ஐயங்கார் ஸ்வாமி போன்ற பெரியார்களே அறிவர்.

வெள்ளி, 26 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

31. பாதுகையின் விசேஷ உரிமை

பெரிய பெருமாளுக்குப் பெரிய பிராட்டியன்றி மற்றும் பல அந்தப்புர மஹிஷிகள் உண்டு. அவன் தன் திருவுள்ளப்படி ஒரு முறை வைத்துக்கொண்டு அந்த அந்தத் தேவியின் அருகே செல்வான். இந்தப் பாதுகாதேவிக்கு மட்டும் மற்ற தேவியரைப் போல் முறையென்பது கிடையாது. அவன் எந்தத் தேவியிடம் அணுகினாலும் பாதுகையின் துணை உண்டு. இந்தத் தேவி பாதுகை வடிவு கொண்டுள்ளதால் அவன் இவளுடன் எங்கும் செல்வதில் மற்ற தேவியர் பொறாமை கொள்ளவும் இடமில்லை. இப்படி எப்பொழுதும் பிரியாது துணை புரியும் தேவியாய் விளங்குகின்றாள் பாதுகை. மேலும் எம்பெருமான் திருவடியை எவர் முன்னிலும் தொடும் உரிமை பாதுகைக்கே உண்டு. அந்தப்புரத்தில் ஒருத்தியின் அறைக்கு மற்றொருத்தி செல்வதில்லை. பாதுகாதேவி எல்லா இடங்களிலும் கூச்சமின்றி அவனுடனே செல்லுபவள். இடைப் பெண்களிடத்தில் மற்றொருத்திக்குத் தெரியாது ஒருத்தியிடம் கண்ணனாய் நின்று செய்யும் குறும்புச் செயல்களையெல்லாம் நேரில் காணும் சாட்சியாய் விவங்குமவள் பாதுகாதேவி. இப்படி கணப்பொழுதும் அவனை விடாது சுற்றுமவள் பாதுகையே என்கின்றார் தேசிகன்.

32. பெருமாளும் பாதுகையும் ஒருவருக்கொருவர் வசப்பட்டவர்

சுதந்திரமென்பது பெருமாளுக்கும் பாதுகைக்குமே உண்டு. பெருமாள் வெளியில் எழுந்தருள்வதானால் பாதுகையை எதிர்பார்த்தேயாக வேண்டும். ஆதலின் பாதுகைக்கு வசப்பட்டவனாகின்றான். அதைப் பெருமாள் தரிக்காவிட்டால் பாதுகைக்குப் பயன் இல்லை. ஆதலால் அவனுக்கு வசப்பட்டவள் பாதுகை. இப்படி இவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் வசப்பட்டு நிற்க வாய்ப்பு உண்டேயன்றிப் பிறருக்கு வசப்படும் நிலை இவ்விருவருக்கும் இல்லை. மற்ற பிரபஞ்சம் முழுதும் இவர்களுக்கு வசப்பட்டதேயாம். இதை எடுத்துரைக்கின்றார் தேசிகன்.

33. பாதுகை பெருமாளுக்கு ஏற்ற உருவு கொள்ளல்

எம்பெருமான் எந்த வடிவு கொண்டாலும் எங்கு அவதரித்தாலும் பிராட்டி அவனைப் பிரிய மாட்டாள். வாமந ப்ரஹ்மசாரியாய் உருவம் கொண்ட பொழுதுகூட அவனைக் கணப்பொழுது பிரிந்திருக்கப் பிராட்டி உடன்படாததால் மான்தோலால் அவளை மறைத்துக்கொண்டன்றோ பலியிடம் யாசித்தான்! அவ்வாறே பாதுகையும் அவன் கண்ணனாகவோ திரிவிக்கிரமனாகவோ வடிவு கொண்டாலும் அவனைப் பிரிவதில்லை. கண்ணன் சிறு குழவிப் பருவத்தில் சகடவடிவுடன் தீங்கு செய்ய வந்த முரட்டு அசுரனைத் தன் மெல்லிய திருவடியால் உதைத்துத் தள்ளியபோது திருவடிக்கு ஏற்படும் வேதனைக்கு அஞ்சி இப்பாதுகையன்றோ ஊதி ஒத்தடம் கொடுத்துத் தடவி விட்டுக் காத்தது என்கின்றார் தேசிகன். அத்துடன் நில்லாது அவன் கொள்ளும் சிறியதும் பெரியதுமான திருமேனிக்கு ஏற்பப் பாதுகையும் அத்தகைய திருவுருக் கொள்வதும் ஒரு வியப்பு. திரிவிக்ரமனாய் உலகளந்த திருவடிக்கு ஏற்றவாறு பெரிய உருவம் கொண்டது பாதுகை. இங்குப் பெரிய பெருமாள் மூலவர் வடிவுக்கும் உத்சவத் திருமேனிக்கும் உள்ள திருவடியின் அளவுக்குத் தக்க உருவம் கொள்கின்றது. பாதுகை அவன் கொள்ளும் வடிவுக்கு ஏற்றவாறெல்லாம் தானும் கொள்வதைப் போற்றி மகிழ்கின்றார் தேசிகன்.

34. பாதுகை வெளியிடும் ஸாரார்த்தங்கள்

"பாதுகையே ஆழ்வார்-ஆழ்வாரே பாதுகை என்று கூறினோம். பாதுகைதான் ஆழ்வார் வடிவு கொண்டு தமிழ் மறையைக் கண்டருளியது. ஆழ்வாருடைய மகிழம்பூ மணம் திருவாய்மொழியிலும் வீசுகின்றது. மேலும் எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரையின் பெருமையையே தமிழ் மறை போற்றுவதால் அதன் மணமும் வீசி அதனால் பெருமிதம் கொள்கின்றது அருளிச்செயல். பாதுகை திருவடியோடு சேர்ந்து ஒவ்வோர் அடிவைக்கும் போதும் செவிக்கு இனிய நாதங்கள் எழுகின்றன. அந்த நாதங்கள் எவை தெரியுமா? பாதுகை உபநிஷத்துக்களின் மணத்தை அருளிச் செயலில் சேர்த்து அவற்றையே இந்த ஸூக்தியும் போதிப்பதாய் உலகுக்குக் காட்டும் நாதங்களேயாகும். உபநிஷத்துக்கும் தமிழுக்கும் உள்ள ஒற்றுமையைப் பாதுகை வாயிலாக அனுபவிக்கின்றார் தேசிகன்.

35. பாதுகையைப் பந்தயம் வைத்தல்

கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பதினாறாயிரம் தேவிமார் என்று புராணமும் ஆழ்வாரும் கூறுகின்றனர். எல்லோரும் ஒரே காலத்தில் கண்ணன் பால் தத்தம் இஷ்டம் பெற விரும்புகின்றனர். கண்ணன் மறுப்பானா! அப்பெண்களின் எண்ணுக்கேற்ற அத்தனை திருமேனிகளை எடுத்துக் கொள்கின்றான். அந்த அந்தப் பெண்களின் இல்லங்களுக்கு எழுந்தருளப் பாதுகைகள் வேண்டுமே பதினாறாயிரம் திருமேனிகளுக்கு அவற்றினும் இரு மடங்கு உருவங்களைப் பாதுகை கொள்ள வேண்டியதாகின்றது. பாதுகைக்குத்தான் எத்தகைய தொண்டு புரிய நேர்கின்றது என்று வியக்கின்றார் தேசிகன். கண்ணன் ஆயிரக் கணக்கான உருவெடுத்துக்கொண்டு ஒரே காலத்திலும் எல்லாப் பெண்களின் வீட்டிலும் குதூகலிப்பதை அப்பெண்கள் அறியவில்லை. ஒவ்வொருத்தியும் தன்னுடன் மட்டுமே கண்ணன் இருப்பதாய் எண்ணுகின்றாள். கண்ணனுடன் கேளிக்கையாகச் சொக்கட்டான் ஆடுகின்றனர் பெண்கள். அவர்களுக்கு ஆட்டத்தின் நடுவிலேயே கண்ணன் எழுந்து மற்ற பெண்களிடம் சென்று விடுவானோ என்று ஓர் அச்சம் எழுகின்றது. அதற்காக அவன் எழுந்து நடப்பதற்குச் சாதனமான அவன் பாதுகையையே ஆட்டத்தில் பந்தயம் வைக்கின்றார்கள். ஆட்டத்தில் வெற்றி பெறுமவரைச் சேரும் அந்தப் பந்தயப் பொருள். எப்படியும் ஆட்டம் முடியும் வரையிலாவது அதை எடுக்க மாட்டானென்ற தைரியம் அப்பெண்களுக்கு. இந்த யுக்தி மற்றவர்க்குத் தெரிந்தால் அவர்களும் இவ்வாறே செய்வார்கள் என்ற அச்சத்தால் ஒவ்வொரு பெண்ணும் பந்தயம் வைக்கும் செய்தியைக் கண்ணனுக்கு மட்டும் கேட்கும்படி அவன் காதில் இரகசியமாகக் கூறுகின்றார்களாம். இப்படி பெண்களும் பாதுகை வாயிலாக நன்மை பெறுவதை அழகாய் வருணிக்கின்ருர் தேசிகன்.

36. பாதுகைக்கு எல்லாக் கைங்கர்யங்களிலும் முக்கியப் பங்கு

திருவரங்கன் ஸந்நிதியில் பாதுகைக்குப் பல விசேஷ உரிமைகள் உண்டு. பல அடியார்கள் வேறு பயனே நாடாமல் பெரிய பெருமாளின் திருவுள்ள உகப்பையே பயனாகக் கொண்டு பற்பல விசேஷ உத்ஸவங்களை நடத்துகின்றனர். குடை-சாமரம்-திருவால வட்டம் முதலிய கைங்கர்யக் கருவிகளுக்குச் சிற்சில சமயங்களில் தான் உபயோகம் உண்டு. ஆனால் பாதுகைக்கு மட்டும் ஒவ்வோர் ஆஸ்தாநத்துக்கு எழுந்தருளும் போதும் ஒவ்வோர் உபசாரத்தை ஸமர்ப்பிக்கும்போதும் முக்கியப் பங்கு உண்டு கைங்கர்யக் கருவிகளுள் பாதுகைபோல் முக்கிய ஸ்தானம் வகிப்பது வேறு இல்லையென்று திடமாய்க் கூறலாம். இப்படி பாதுகையின் சிறப்பைக் கொண்டாடுகின்றார் தேசிகன்.

37. கெளஸ்துபத்தினும் சிறந்தது பாதுகையின் மணி

திருவரங்கன் திருமேனியின் மேற்பகுதியான திருமார்பில் கெளஸ்துபமென்னும் இரத்தினம் பிரகாசிக்கின்றது. அதைச் சீவனுக்கு அதிஷ்டாந தேவதையென்று சாஸ்த்ரம் கூறும். பாதுகையோ திருமேனியின் கீழ்ப்பகுதியான திருவடிக்கும் கீழே விளங்குகின்றது. இதில் உள்ள பல இரத்தினங்களின் ஒளிக்கு அடியார்களின் பாபங்களைப் போக்குவதும் அதன் வாயிலாகச் சீவர்களை மோக்ஷம்வரை கொண்டு சேர்ப்பதுமே செயல். இவற்றின் பெருமையைச் சிந்திக்கும் போது ஜீவர்களுக்குத் தேவதையென்ற பெயரோடு நிற்கும் கெளஸ்துபம்கூட இவற்றிலும் தாழ்ந்ததே என்று கூறுவதற்கு என்ன தடை? என்கிறார் தேசிகன்.

38. எம்பெருமானிடம் பாதுகைக்குச் சலுகை மிகுதி

சேதநன் அபயம் வேண்டித் திருவரங்கனை அணுகுகின்றான். அவனது பாபத்தால் சீற்றம் கொண்ட எம்பெருமான் இவனைக் காண விரும்பாது வலப்பக்கம் திரும்புகின்றான். கருணையே வடிவு கொண்ட பெரிய பிராட்டி சேதநனிடம் கருணை காட்ட வற்புறுத்துகின்றாள். இடப்பக்கம் திரும்பினாலோ பொறுமையின் உருவமான பூமிதேவி சேதநன் பாபங்களைப் பொறுக்குமாறு வலியுறுத்துகின்றாள். இருவரிடமும் தப்பிக் கொள்ளக் கீழே நோக்கினால் அவன் அப்புறம் நகராதபடி பாதுகை அவன் திருவடிகளப் பிடித்துக்கொண்டு சேதநனுக்காக மிக மிகப் பரிந்து பேசி அவனைக் காத்தருளும்படி நிர்ப்பந்திக்கின்றாள். எம்பெருமான் என்ன செய்வான்? பாதுகையிடமிருந்து தப்ப முடியாமல் திணறுகின்றான். வேறு வழியின்றிச் சேதநனுக்கு அபயமளித்துக் காத்து விடுகின்றான். இப்படி மற்ற பிராட்டிமாருக்கு இல்லாத சலுகை திருவரங்கனிடம் பாதுகைக்கு உண்டென்று களிக்கின்றார் தேசிகன்.

39. பாதுகைக்கு ஒய்வில்லாத பொறுப்பு

உலகில் பெற்றோருக்கு ஒரே புதல்வன் இருந்தால் அவர்கள் தம் அன்பு முழுதையும் அவனிடமே சொரிவது இயல்பு. திருவரங்கன் ஏழு உலகங்களையும் தன் குடும்பமாகக் கொண்டுள்ள கிருஹஸ்தன் என்னப்படுகின்றான். ஒரே புத்திரனிடம் வைக்கும் அன்பை ஒவ்வொரு ஜீவனிடமும் வைத்து உலகைக் காக்கின்றான். அவனுக்கு உலகத்தைத் தாங்குவதில் சற்று ஒய்வு உண்டு. பாதுகைக்கு மட்டும் ஒய்வே இல்லை. ஏன்? அவன் திருக்கண் விழித்திருக்கும் நிலையில் நடந்து செல்லும்போதும் நிற்கும்போதும் பாதுகை அவன் திருவடிக்கீழ் நின்று அவனத் தாங்குகின்றது. அவன் திருப்பள்ளி கொள்ளும் பொழுதும் உலகைத் தாங்கும் பொறுப்பைப் பாதுகையிடம் வைத்து விடுகின்றன். வனவாச காலத்தில் தனியே நின்று நாட்டை ஆண்டு பழகியவளல்லளோ பாதுகை. இங்ஙனம் திருவரங்கன் விழிப்பிலும் உறக்கத்திலும் பொறுப்பைத் தாங்கும் அவளுக்கு ஒய்வே இல்லையேயென்று கவலையடைகின்றார் தேசிகன்.

40. தேவமாதர் தாலியிலும் பாதுகைச் சின்னம்

நம் நாட்டுப் பெண்கள் தங்கள் ஸெளமங்கல்யச் சின்னமாக அணியும் பொன்னாலான திருமங்கலியங்களில் எம்பெருமான் திருவடியை நினவூட்டும் திருமண்காப்பு வடிவத்தைப் பொறித்து அணிகின்றனர். இந்திரன் முதலிய திக்பாலர்களின் அந்தப்புரத்துப் பெண்களோ தங்கள் கணவன்மார்கள் நெடுங்காலம் வாழ வேண்டுமென்ற விருப்பத்துடன் பாதுகையிடம் அளவற்ற பக்தி கொண்டு தங்கள் தாலிகளில் பாதுகைச் சின்னத்தைப் பொறித்து அணிந்து கொண்டிருக்கின்றனராம். தேவமாதர் எம்பெருமானை விட்டு, அவன் திருவடியையும் விட்டுப் பாதுகையையன்றோ எல்லை நிலமாகக் கொண்டு வழிபடுகின்றனர். அதனால் தான் நம்மைக் காட்டிலும் நீண்டகால வாழ்வைத் தேவர்கள் பெற்றுள்ளார்கள் என்று முடிவு கட்டுகின்றார் நம் தேசிகன். நம் பெண்களும் இம்முறையைப் பின்பற்றினால் என்ன? செய்வார்களா?

புதன், 24 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

21. பாதுகையின் பாரதந்த்ர்ய உச்ச நிலை

பாதுகாதேவி இராமனுக்கு வசப்பட்ட நிலயில் உள்ளவளே யன்றிச் சுதந்திர நிலையை ஏற்பவளல்லள். இராமனேயே உயிராகக் கொண்ட லக்ஷ்மணனும் பரதனும் பிராட்டியும் கூடச் சுதந்திரத்தைக் கைக்கொண்டு இராமன் சொல்லுக்கு உடன்படாத நிலமை பெற்ற துண்டு. லக்ஷ்மணன் வனத்துக்கு வருவதைத் தடுத்து அயோத்தியிலே இருக்கும்படி இராமன் கட்டளையிட்டானே! லகஷ்மணன் அவ்வாறு செய்தானா? பரதனே முடி சூட்டிக் கொள்ளும்படி கட்டளையிட்டானே! பரதன் உடன் பட்டானா? பிராட்டிக்கு இராமன் வனத்தில் உள்ள கஷ்டங்களையெல்லாம் விளக்கி மாளிகையிலேயே இருக்கும்படி கூறினனே! செவி சாய்த்தாளா? இராமனுக்கு முன்பே புறப்பட்டாளே? நம் பாதுகாதேவியோ அத்தகையவ ளல்லள். நாட்டுக்குத் திரும்புமாறு கட்டளையிட அவ்வாறே செய்தாள். முடி சூட்டிக் கொள்ளும்படி நியமித்ததற்கு ஏற்பப் பரதன் சூட்டிய முடியை ஏற்றாள். நாட்டிலேயே வாழும்படி நியமித்ததற்கும் இசைந்தாள். இங்ஙனம் இராமபிரான் சொன்ன வண்ணம் செய்து பரதந்த்ர நிலயில் அம் மூவரையும் வென்றுவிட்டாள் பாதுகாதேவி. இப்படி ஒரு தோற்றம் தேசிகனுக்கு.

22. பாதுகைக்கு அரசாளும் திறமை உண்டு

மற்றெரு சுவைமிக்க அம்சம். பரதன் குடிமக்களுடனும் தாய்மாருடனும் சித்திர கூடத்துக்கு வந்திருக்கிறன். ஆள்பவன் இல்லாத நாட்டைக் காக்க இராமனை மீட்டு வருவதாக மக்களுக்கு உறுதி கூறியுள்ளான். பின் விளைவு என்ன? மரவடியை வாங்கிக்கொண்டு வந்து நிற்கின்றான் பரதன். நாட்டைத் தாங்கி நிற்க இராமபிரானையே எதிர்பார்த்த மக்கள் ஏமாற்றமடைகின்றனர். பரதன் தான் ஆராய்ந்து பார்த்தே பாதுகையை வாங்கி வந்ததாகக் கூறுகின்றன். அதாவது நாட்டைத் தாங்குமவன் இராமபிரான். அவனையும் சேர்த்துத் தாங்கும் பாதுகைக்கு நாட்டைத் தாங்குவது கடினமோ? உள்ளே ஒரு வஸ்துவைக் கொண்ட ஒரு பேழையைச் சுமப்பவனுக்கு உள்வஸ்துவைச் சுமக்கும் சக்தியில் ஐயமுண்டோ? இதைச் சிந்தித்துப் பார்த்துத்தான் அவ்வாறு செய்ததாகக் கூறுகின்றான். குடிமக்கள் மிக்க தெளிவு பெறுகின்றனர். இதை ஸ்வாமி தேசிகன் மிக அழகாய் விளக்குகின்றார்.

23. பெருமாள் நான்கு வடிவு கொண்ட கரணம்

மற்றும் ஓர் அம்சம். அடியார்களான தேவர்களுக்கு இன்னல் புரிந்து வந்த இராவணன் முதலிய எதிரிகளை ஒழிப்பதற்காகத் தன் ஸர்வேசுவரத் தன்மையை மறைத்து மனிதவுருக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் வந்தது எம்பெருமானுக்கு. அதற்காக இராமனாக மட்டும் அவதரித்தால் போதுமே பரதன்-லசஷ்மணன்-சத்ருக்நன் என்ற மூன்று தம்பிகளுடன் அவதரிக்க வேண்டுமோ என்ற ஐயம் எழலாம். இதற்கு விடை காண்கின்றார் தேசிகன்-பாதுகையின் பெருமையைச் சிந்திக்கின்றான் எம்பெருமான். மற்றவர்கள் அதில் ஈடுபட்டு ஆராதிப்பதுபோல் தானும் பூஜிக்கவேண்டுமென்று ஓர் ஆசை எழுகின்றது. தானே இராமனாக அவதரித்ததால் தன் பாதுகையைத் தானே ஆராதிப்பது நகைப்புக்கு இடமாகு மென்று கூசுகின்றான். அதற்காகத் தன் தம்பிகளாகவும் வடிவு கொண்டு அவர்களைக் கொண்டு பாதுகாராதநம் செய்வித்துத் திருப்தி பெற்றான். அந்தப் பாதுகையே திருவரங்கன் திருவடியில் சேர்ந்து நிற்கும் நிலையில் இராமபிரான் நேரிடையாகவே அந்தப் பாதுகையைத் தொழுவதில் இடர் எதுவும் இல்லை. தசரதர் மாளிகையில் இக்ஷ்வாகு வம்சத்துக்குக் குலதனமாய்த் திருவாராதனத்தில் இருந்து வந்த பெரிய பெருமாளை அவனது அவதாரமான இராமபிரான் அனுதினமும் வணங்கி வழிபடவில்லையா? உண்மையில் தன் தொடர்பை மறந்து வஸ்துவின் பெருமையை மட்டும் நோக்கும்போது இராமனே தன் பாதுகையை வழிபட்டாலும் குற்றமில்லை. திருமங்கையாழ்வார் பத்தராவிப் பெருமானப்பற்றி அதியற்புதமான பாசுரங்களைக் கொண்ட ஒரு பதிகமிட்டு அவனேயே அழைத்து அவனைப் பற்றியதேயாயினும் பொருளின் சுவையைக் கொண்டு தம்மிடம் அப்பதிகத்தைக் கற்றுக் கொள்ளும்படி கூறவில்லையா? இப்படி இராமனே வழிபடுதற்கு உரியது பாதுகையென்று நமக்குப் போதிக்கின்றார் தேசிகன்.

24. பாதுகை பேரரசி

உலகப் படைப்பு. காத்தல் முதலியனவெல்லாம் பாதுகாதேவியின் லங்கல்பத்தாலேயே நடைபெற்று அவள் பேரரசியாய் விளங்குவதாய்க் கண்முன்னே காண்கின்றார் தேசிகன். இந்தப் பெண்ணரசியின் ஆட்சிச் சிறப்பைக் கண்டு வியக்கின்றார். இப்படி அவளே அரசியாய் நின்று நடத்துவதாயின் பாதுகை என்று மட்டுமே அழைக்காமல் திருவரங்கன் பாதுகை ராமபாதுகை என்று ஆணினத்தைச் சேர்த்தே வழங்குவது ஏன்? என்று ஒரு கேள்வியை எழுப்புகின்றார். அதற்குக் காணும் விடை- அக்காலத்தில் பெண்ணினத்தின் ஆட்சிக்கோ அரசுரிமைக்கோ மதிப்பு இருந்ததில்லை. அக்குறை வராதிருப்பதற்காகத் திருவரங்கன் இராமன் ஆகிய ஆணினத்தை முற்பட்டுக் கூறலாயிற்று. உண்மையில் பாதுகாதேவியின் ஆட்சியே முழுவெற்றி கண்டதாகக் கூறி மகிழ்கின்றார். இக்காலத்தும் நாடுகளில் பெண்ணாட்சி சிறப்புடன் நடந்து வரவில்லையா? ஆகவே பாதுகை முடிசூடியபின் அரியணையில் அமர்ந்து அகண்ட பூமண்டலத்துக்கும் பேரரசியாயிருந்து முறையோடு ஆண்டதாகப் போற்றுகின்றார் தேசிகன்.

25. பாதுகையின் ஆட்சியே குற்றமற்றது

பதினான்கு ஆண்டுகள் நடந்த பாதுகையின் ஆட்சியில் ஏதாவது குறை கூற முடியுமா? இராமனது ஆட்சியில் குறைகள் உண்டு. தகுதியில்லாத சம்புகன் பெருந்தவம் புரிந்தான். அவனை இராமபிரான் கொன்றுவிட நேர்ந்தது. ஓர் அந்தணச் சிறுவன் அகாலமரணமடைந் தான். அந்தணன் வந்து இராமனது ஆட்சியைப் பழித்தான். அதற்காகப் பெருமுயற்சி கொண்டு அவனைப் பிழைப்பிக்க நேர்ந்தது. எப்படியும் குறை குறைதானே! இத்தகைய குறை எதுவுமின்றியன்றோ பாதுகாதேவி ஆட்சி புரிந்துவிட்டாள்! ஆகவே ராமராஜ்யத்தினும் பாதுகாராஜ்யம் மிகப் பெருமை பெற்றதாகக் கூறுவதற்கு என்ன தடை? இதை எடுத்துப் புகழ்கின்றார் தேசிகன்.

26. பாதுகை பின் இளவரசியாதல்

பாதுகை ஒப்பற்ற சிறப்போடு நாட்டை ஆண்டு 'பாதுகாராஜ்யம்' என்ற பெயரை வாங்கித் தந்தது. இராமபிரான் வனத்தினின்று நாட்டுக்குத் திரும்பியபின் பாதுகாராஜ்யம் முடிந்து விட்டதென்று கருத வேண்டாம். பொறுப்பை ஏற்றவர் உரியவர் திரும்பியதும் அவரிடம் சேர்ப்பதென்ற ப்ராமாணிக முறையைத் தழுவி இரண்டு பாதுகைகளும் தம் பெருந்தன்மையால் வனத்திலிருந்து திரும்பிய இராமன் திருவடிகளிடமே பேரரசுரிமையைத் தந்தன. ஆனால்தாம் இளவரசுரிமையைச் சாச்வதமாகப் பெற்று நாட்டை எந்நாளும் ஆண்டுவந்தனவென்று பாதுகையின் மனப்போக்குக்கு வியக்கின்றார் தேசிகன்.

27. பாதுகை எந்நாளும் பொறுப்புடையள்

பல்லாண்டுகள் இராமனைப் பிரிய நேரிட்ட பூமியை எக்குறையும் வராது இராமனிலும் சிறப்பாகத் தாங்கி நின்றாள் பாதுகை. அவன் வனத்தினின்று மீண்டதும் தான் தாங்கிநின்ற பூமியை அவனிடம் சேர்த்து அவனே தாங்குமாறு செய்தாள். பின் பூமியைத் தாங்கும் இராமனேயும் சேர்த்து எந்நாளும் தாங்கி நின்றாள் பாதுகை. தாங்கும் பொறுப்பு பாதுகையை விட்டு எந்நாளும் அகலவில்லை. வேறு யாருக்கு இந்தச் சக்தி உண்டு? என்று கேட்கின்றார் தேசிகன்.

28. பாதுகையே மோக்ஷம் தரவல்லது

செளநக பகவான் அர்ச்சைவடிவு கொண்ட எம்பெருமானே சரணமடைந்தவர்க்கு எளிதில் மோக்ஷத்தைத் தருவதாக அருளிச் செய்துள்ளான். த்வயமென்னும் ரஹஸ்யம் அவன் திருவடிகளையே மோக்ஷத்துக்கு உபாயமாகக் காட்டுகின்றது. தேசிகன் இன்னும் ஒரு படி முன் சென்று திருவரங்கன் பாதுகையே மோக்ஷத்தை எளிதில் தரவல்லதென்று கண்டு அதன் பெருமையைப் புகழ்கின்றார். திருவரங்கனது கருணைதானே பாதுகை வடிவு கொண்டதென்று காரணமும் காட்டுகின்றார்.

29. பிராட்டியும் பாதுகையை வணங்குதல்

வனவாசம் முடிந்து இராமபிரான் பிராட்டியுடன் நாட்டுக்குத் திரும்புகின்றான். இச்செய்தியை அனுமன் வாயிலாகக் கேட்ட பரதாழ்வான் மகிழ்ச்சிக் கடலுள் மூழ்கித் திருப்பாதுகங்களைத் தன் முடிமேல் எழுந்தருளச் செய்து ஸகல பரிவாரங்களும் புடை சூழ மரியாதைகளுடன் இராமபிரானிடம் வருகின்றான். அவன் முடியில் பாதுகைகளைக் காண்கின்றாள் சீதைப் பிராட்டி. உடனே அப்பாதுகையை வணங்கி உரிய உபசாரங்களைச் செய்கின்றாள். எதனால்? பிராட்டி தன் மெல்லிய திருக்கையால் வருடி இன்புறும் திருவடியைக் காத்துத் தருவது பாதுகைதானே! மேலும் சீதை இராமனுக்குத் தேவி. பாதுகையும் ஒரு தேவிதானே! பாதுகை முன்பே முடிசூட்டு விழாவைப் பெற்றவளாதலின் முதியவளாகின்ருள். இனி முடிசூடுதலைப் பெறப்போகும் சீதை இளையவள்தானே! சாஸ்த்ர முறைப்படி இளையவள் மூத்தவளை வணங்கி வழிபடுதல் பொருத்தமானது தானே! பிராட்டி தான் மட்டுமன்றித் தன்னுடன் வரும் தாரை முதலிய தோழியருக்கும் பாதுகையை வணங்கி நலம் பெறும்படி உபதேசிக்கின்ருள். இந்தச் சிறப்பை நினைந்து மனமுருகுகின்ருர் நம் தேசிகன்.

30. அர்ச்சை வடிவுக்கும் பாதுகை அவசியமாதல்

அர்ச்சைத் திருமேனியிலும் திருவரங்கன் பாதுகையை அணிந்து கொண்டு அற்புதக் காட்சியளிக்கின்றான். இராமனாய் நின்றபோதுதான் ஸஞ்சாரத்துக்குப் பாதுகை அவசியமாகின்றது. அர்ச்சை வடிவில் பள்ளி கிடக்கும் திருவரங்கனுக்குக் கூடப் பாதுகை அவசியமா? இல்லை. ஆனால் உயர்ந்த அரசியாய் விளங்கி நாட்டை ஆண்ட பாதுகாதேவியை விடவும் திருவரங்கனுக்கு மனமில்லை. அதற்காக ஒரு யுக்தி செய்தான் திருவரங்கன். அர்ச்சா ஸமாதியை மறந்தான். இராமாவதாரம் முடிந்த பின்பும் தன்னை இராமனாகவே கருதிக் கொண்டான். இதை உணர்ந்த பாதுகை தானே திருவடியில் வந்து சேருகின்றது. இப்படி அவன் சாதுரியத்தை வியந்து பேசுகின்றார் தேசிகன்.

செவ்வாய், 23 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

14. ஸாத்துவிகத் தியாகம் பாதுகையளவும் செல்லல்

எந்தக் கடமையைச் செய்தாலும் ஸாத்துவிகத் தியாகம் மிக அவசியமானது. ‘எம்பெருமான் தான் கொடுத்த சரீர. இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு தான் கொடுத்த அறிவின் துணை கொண்டு தன் உகப்புக்காகத் தானே முன் நின்று செய்விக்கின்றான்' என்ற உணர்ச்சியே ஸாத்துவிகத் தியாகமெனப்படுகின்றது. இதை எம்பெருமானுடனும் அவன் திருவடியுடனும் நில்லாது அவன் பாதுகை வரையில் செய்தால்தான் நிறைவு பெறுமென்றும் இதுவே உச்சநிலையென்றும் காட்டுகின்றார். இல்லையேல் யாகம் முதலிய கருமங்களுக்குப் பசுவதமும் வேள்வி செய்ததாய்ப் பெயர் பெறுவதுமே பலனாய் முடியுமென்று விளக்குகின்றார் தேசிகன்.

15. வனம் புகவும் பாதுகையே துணை

பாதுகையைத் திருவரங்கன் தொடர்புடன் அனுபவிப்பதில் இனிமை ஒரு புறம் இருக்க, இராமபிரானோடு சேர்த்து அனுபவிக்கும்போது நமதுஉள்ளம் பறிபோகின்றது. தந்தை சொற்கொண்டு இராமபிரான் வனத்துக்குப் புறப்படுகின்றான். குல முறையாக வந்த அரசைத் துறந்தான். அவனிடமே உயிரை வைத்திருந்த நகர மக்களை விட்டான். தன் நாட்டை விட்டான். யானை குதிரை தேர் முதலியவற்றை விட்டான். பிராட்டியையும் தம்பியையும் கூட வரவேண்டாமென்று மறுத்தான். பாதுகையை அவ்வாறு விடமுடிந்ததா? அதையே துணையாகக் கொண்டு புறப்பட்டானே! கல்லிலும் முள்ளிலும் அவனுடைய மெல்லிய திருவடி நடக்காமல் பாதுகாக்கப் பாதுகைதானே துணை புரிந்தது? அவ்வாறே அடியார்கள் இராமனை விட்டாலும் அவன் திருவடியை விட்டாலும் தங்கள் பாதுகாப்புக்குப் பாதுகையை விட முடியாதென்ற உண்மையை விளக்குகின்றார் தேசிகர் பெருமான்.

16. இராமனிலும் பாதுகை சிறந்தது

நன்கு சிந்திக்கும்போது மூவுலகுக்கும் பெருந்தலைவனான இராம பிரானைக் காட்டிலும் விஞ்சிய பெருமையுடையது அவன் பாதுகை என்று உணர்தல் எளிது. எப்படி? சித்திர கூடத்துக்குப் பரதன் வந்தது எதற்காக? இராமனை வனம் செல்லவிடாது அயோத்திக்கு மீட்டு வருவதற்காக. இராமன் செய்தது என்ன? பரதனிடம் பாதுகையைப் பணயமாக வைத்துத் தான் நாட்டுக்குத் திரும்பாது தன்னை மீட்டுக்கொண்டான். இதிலிருந்தே இராமனிலும் பாதுகை உயர்ந்து விடவில்லையா? பணயம் (அடகு) வைக்கும் பொருள் உயர்ந்ததாயிருந்தால்தானே அதனிலும் மதிப்புக் குறைந்த பொருளைப் பெற முடியும்! செல்வ நிலையங்களில் விலைமிக்க பொன் பொருளை வைத்துக் குறைந்த தொகையைப் பெறுவதை உலகில் காண்கின்றோமே! இக்கருத்தைக் கொண்டுதானே பெரியாழ்வாரும் மரவடியைத் தம்பிக்கு வான் பணயம் வைத்துப்போய்' என்று சிறந்த பணயமென்கின்றார். இவ் வம்சத்தை மிக அழகாகச் சித்தரிக்கின்றார் நம் தேசிகன்.

17. பாதுகையின் கருணை

இராமபிரான் வனம் சென்று விட்டான். தசரதன் வானுலகம் சேர்ந்துவிட்டான். வஸிஷ்டர் முதலியவர்கள் எவ்வளவு வற்புறுத்தியும் மூத்தவன் இருக்க இளையவன் அரசை ஏற்பதில் வரும் உலகப் பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சிப் பரதன் முடிசூட மறுத்துவிட்டான். நாட்டுக்கு அராஜக நிலை. பின் பரதன் சித்திர கூடம் சென்று இராமனை நாடு திரும்புமாறு வேண்டுகின்றான். அப்பொழுது பாதுகையை நாட்டை ஆள்வதற்கு அனுப்புகின்றான் இராமபிரான். பரதனுடன் வந்து பாதுகாதேவி அரசை ஏற்கின்றாள். மக்கள் மனம் தேறுகின்றனர். சீதையைப்போல் பாதுகையும் வனம் வந்தே தீருவேனென்று பிடிவாதம் செய்திருந்தால் கோசல நாட்டு மக்களின் கதி என்ன? மக்கள் துடிப்புத் தீர என்ன வழி? என்று கூறிப் பாதுகா தேவியின் கருணைக்கு வியக்கின்றார் தேசிகன்.

18. பாதுகையின் பொறுமை

பொறுமையென்பது இராமபிரானிடம் சிறந்து விளங்கும் உயர்ந்த குணம். பாதுகா தேவியை நோக்கும்போது இராமனுடைய பொறுமையே பாதுகை வடிவு கொண்டதாய்க் கூறலாம். பாதுகாதேவியும் இராமனுடன் முழுதும் சென்றல் மஹாபாபியான இராவணனைக் கூடக் கொல்ல இடம் தந்திருக்கமாட்டாள். தேவர் முனிவர்களின் துன்பம் நீங்கியாக வேண்டுமே! அதற்காகப் பாதுகையைப் பரதனுடன் அனுப்பிவிட்டான் இராமபிரான். அவன் பொறுமையும் அவனை விட்டு அகன்றது. இராவணன் முதலிய எதிரிகளை ஒழித்து உலகைக் காத்தருளினான் இராமன். இவ்வாறு பாதுகா தேவி உலக நலத்துக்காகப் பெருமாளைப் பிரிந்தாள். இப்படி ஓர் அநுபவம் தேசிகனுக்கு.

19. பாதுகை இராமன் திருவடியோடு ஒன்றிய காரணம்

பாதுகா தேவி முதலில் இராமபிரான் திருவடியின் பெருமையையும் அத்திருவடி பல அவதாரங்களிலும் செய்த திவ்ய லீலைகளையும் சிந்திக்கின்றாள். கணவருக்குத் துரோகம் செய்து சாபத்தால் கல்லுருவில் கிடந்த அகலிகைக்குப் பெண்ணுருவம் கொடுத்துக் காத்தது அவன் திருவடிதானே! கிருஷ்ணாவதாரத்தில் சகட வடிவு கொண்டு வந்த அசுரனை மெல்லிய இந்தத் திருவடிதானே உதைத்து ஒழித்தது! த்ரிவிக்ரம அவதாரத்தில் பிரமன் சேர்த்த தீர்த்தத்தைப் புனித கங்கையாக்கித் தந்தது இந்தத் திருவடிதானே! கரியுருவில் கிடந்த பரீக்ஷித்தை மஹாராஜ வடிவு கொடுத்துக் காத்ததும் இந்தத் திருவடி தானே! மேலும் இந்த மெல்லிய திருவடிதானே பாண்டவர்க்காகத் தூது சென்று "பாண்டவ தூதன்' என்ற திருநாமத்தையும் வாங்கித் தந்தது! உள்ளம் கவரவல்ல, திருவடியின் இந்த லீலகளையெல்லாம் சிந்தித்துப் பாதுகா தேவி இத்தகைய திருவடியை எந்நாளும் பிரியக் கூடாதென்றே துணிந்து திருவடியோடு ஒன்றியிருந்தாள்.

20. பின் பாதுகை திருவடியைப் பிரிந்தது ஏன்?

பின் பாதுகை திருவடியைப் பிரிந்த காரணம் கேண்மின். இராமனது பிரிவைத் தாங்க முடியாத குடிமக்கள் திரண்டு பரதனை முன்னிட்டுக் கொண்டு சித்திர கூடம் வந்துவிட்டார்கள். பரதன் இராமனை மீண்டு வந்து அரசை ஏற்குமாறு வலியுறுத்துகின்றான் இராமன் உடன்படவில்லை. பரதன் மனம் நொந்து பழி கிடக்க முற்படுகின்றான். இத்துணைப் பரிவுடனும் மனநோவுடனும் பிரார்த்தித்த பரதன் விரும்பியபடி நாடு திரும்புதற்கு இராமனது திருவடி உடன்படவில்லை. பரதனது ஆர்த்தியைப் பொருட்படுத்தாது அவன் விருப்பத்தை மறுத்துத் தான்றோன்றியாய் யதேச்சாதிகாரம் செலுத்தத் திருவடி முற்பட்டதாய்ப் பாதுகை எண்ணுகின்றது. திருவடியின்மீது வெறுப்பும் சீற்றமும் பாதுகைக்கு. கீழ்க் கூறிய திருவடியின் பெருமையெல்லாம் மறந்து போகின்றன. பரதனது வேண்டுகோளைப் புறக்கணித்துக் காட்டுக்கே செல்லும் இந்தத் திருவடியால் தனக்கு என்ன ஆகவேண்டும்? என்று கருதுகின்றது பாதுகை. இனி அத்திருவடியுடன் வாழக் கூடாதென்று நினைத்துப் பரதனைத் தேற்றி அழைத்துக் கொண்டுபோய் இராமனிலும் பன்மடங்கு சிறப்புடன் ஆட்சியை நடத்தினாள் பாதுகாதேவி. இப்படி ஒர் அதிசயக் கற்பனை தேசிகன் திருவுள்ளத்தில் உதிக்கின்றது.

(தொடரும்)

திங்கள், 22 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

8. பாதுகை -- ஆழ்வார் -- ஸ்ரீசடாரி எல்லாம் ஒன்றே
ஸ்ரீ பாதுகாஸஹஸ்ரத்தில் ஒவ்வொரு பத்ததியிலும் உள்ள விசேஷங்களையெல்லாம் இங்கு விரிக்கில் இதுவே ஒரு பெரிய நூலாய்ப் பெருகிவிடும். ஏதோ ஸ்வாமி பாதுகையை அநுபவித்த முறையை நம் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய வரை சிறிது பேசி மகிழ்வோம். விபவ தசையில் இருந்த இராமன் அர்ச்சைத் திருமேனியில் உள்ள திருவரங்கனை வணங்கி வழிபட்டபோதிலும் இரண்டு மூர்த்திகளும் ஒருவரே யென்னும் உண்மை நிற்க அர்ச்சைத் திருமேனியில் உள்ள இனிமை திருவரங்கன் தன்னையே கவர்ந்து தானே இராமனது உருக்கொண்டு ஆராதிப்பவனும் ஆராதிக்கப்படுபவனும் தானேயாக இருந்த உண்மையையும் உணர்ந்து அநுபவித்தல் சிறக்கும். ஆகவே இந்தத் திவ்ய ஸூக்தியை அநுபவிக்கும்போது இராமன் பாதுகை -- திருவரங்கன் பாதுகை -- நம்மாழ்வார் -- ஸ்ரீசடாரி இந்த நான்கும் ஒன்றிநின்றே நமக்குத் திவ்ய அநுபவத்தைக் கொடுப்பதான உணர்ச்சி நமது உள்ளத்தில் உதிக்கும். உதிக்கவேண்டும்.
9. நூலின் தொடக்கத்தில் புகழப் பெற்றவர்.
ஸ்வாமி தேசிகன், திருவரங்கனது பாதுகையை முடியில் தரிக்கும் பாக்யவான்களின் திருவடிப் புழுதிபட்ட இடங்களிலெல்லாம் க்ஷேமம் பெருகுமென்று புகழ்ந்துகொண்டே நூலைத் தொடங்குகின்றார். அடுத்துப் பரதாழ்வான் நினைவு வருகின்றது. எதனால்? பரதன் இராமபிரானிடமிருந்து பாதுகையைப் பெற்றுவந்து அதன் தலைமையில் அரசாட்சியை நடத்தியதால்தானே பாதுகையின் பெருமை உலகுக்கு அறியலாயிற்று! பின் நம்மாழ்வாரைத் தொழுகிறார். நம்மாழ்வார் -- பாதுகை இருவருக்கும் சடாரி என்றே பெயர். அவர் கண்ட தமிழ்மறைதானே பகவதனுபவத்திற்கு வழிகாட்டுகின்றது. பின் சரணாகதி வேதமான ஸ்ரீமத் ராமாயணத்தை அவதரிப்பித்த வால்மீகி முனிவரைப் போற்றுகின்றார். வடமொழிநூலை முதன் முதலாக இவ்வுலகில் தோற்றுவித்த பெருமையும் பாதுகையின் பெருமையை உலகுக்கு முதலில் வெளியிட்ட சிறப்பும் வால்மீகி முனிவருடையதுதானே! பின் பாதுகையின் அனுபவத்தில் இறங்குகின்றார் தேசிகன்.
10. ஸ்ரீசடாரியால் வரும் நல்வாழ்வு.
பலர் ஆழ்வார்களின் அருளிச் செயலைப் பயிலும் பாக்கியமில்லாதவர். அவர்களிடம் எம்பெருமான் திருவுள்ளம் உகப்பதில்லையாம். அவர்களின் கதி என்ன? கருணாமூர்த்தியான நம்மாழ்வார் அவர்களை உய்விப்பதற்காக ஸ்ரீசடாரியின் வடிவு கொண்டாராம். அவர்கள் முடியிலும் ஸ்ரீசடாரி எழுந்தருள்வதால் எம்பெருமானுக்கு இருந்த வெறுப்பு மாறி அவர்களும் நல்வாழ்வு பெறுகிறார்களாம். இது தேசிகன் கண்ட ரஹஸ்யம்.
11. ஆழ்வார் வேளாளர் குலத்தில் அவதரித்தது ஏன்?
நம்மாழ்வார் அந்தணர் முதலிய குலத்தைவிட்டு வேளாளர் குலத்தில் ஏன் அவதரிக்கவேண்டும்? என்று ஒரு கேள்வி. இதற்கு உரிய விடை காண்கிறார் நம் தேசிகன். அந்தணர் குலம் எம்பெருமான் திருமுகத்தினின்றும் அரசர் குலம் அவன் திருத்தோளினின்றும் வைசிய குலம் அவன் துடையினின்றும் வேளாளர் குலம் அவன் திருவடியினின்றும் தோன்றியதாக வேதமே ஓதுகின்றது. அவன் திருவடிதானே மற்ற திருவவயங்களைக் காட்டிலும் அடியார்களுக்கு நல்வாழ்வளிக்கும் முக்கிய சாதனமாய் விளங்குவது! அந்தத் திருவடியினின்று தோன்றிய குலத்துக்கு உள்ள ஒரு தனிச் சிறப்பை மறுக்க முடியாதே!
அந்தச் சிறப்பை நாடறியச் செய்வதற்காகவே நம்மாழ்வார் அக்குலத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டாராம். பாதுகையோ அந்தத் திருவடிக்குக் காப்பாயுள்ளது. அந்தக் குலத்தில் அவதரித்த நம்மாழ்வார் தாமே இந்நிலவுலகில் முதல் ஆசார்யனாய்த் திகழ்கின்றார். அவரே பாதுகையாகிச் சடாரியென்ற பெயரையும் பெறுகின்றார்.
12. ஆழ்வாரும் பாதுகையும் செய்யும் உதவி.
வேதமே அனைத்துக்கும் மூலமாய் விளங்குவது. அதைக் கற்பதற்குத் தகுதி குறிப்பிட்ட சில வகுப்பினர்க்கே உண்டு. அதன் பொருளை அறிய எல்லார்க்கும் உரிமை உண்டு. ஆழ்வாரும் பாதுகையும் சடகோபன் என்ற பெயருடையவர். ஆழ்வார் வேதத்தின் உட்கருத்தைப் பொதித்து தமிழ் மறையாக்கி எல்லாரும் கற்பதற்கு உரியதாக்கினார். வேதத்தின் பொருளாய் விளங்குமவன் திருவரங்கன். பாதுகையோ அவனை வீதியில் அழைத்துவந்து அவனை அனைவரும் கண்டு களிக்கச் செய்கின்றது. இப்படி ஆழ்வாரும் பாதுகையும் வேதத்தையும் அதன் பொருளையும் முறையே காட்டிக் கொடுத்த பெருமையைப் புகழ்கின்றார் நம் ஆசார்ய ஸார்வபௌமர்.
13. இந்த நூல் பாதுகையின் இனிய நாதமே.
ஆழ்வாருக்கும் பாதுகைக்கும் உள்ள "சடகோபன்" என்ற திருநாமத்தை மிக்க பொருத்தமுடையதாய்க் காண்கின்றார் தேசிகன். ஆழ்வார் ஆயிரம் பாசுரங்களைத் தோற்றுவித்தார். பாதுகையோ இந்தப் பாதுகாஸஹஸ்ரம் என்ற பெயரில் ஆயிரம் சுலோகங்களைப் பிறப்பித்தது. பாதுகையின் இனிய நாதமே இந்த நூல் வடிவு கொண்டது. பாதுகையே தம்முள் புகுந்து தம் வாயினின்று இந்த ஆயிரம் ஸூக்திகளையும் எழுப்பியதாம். ஆழ்வார் தாம் அருளிச்செய்த திருவாய்மொழியையே எம்பெருமான் தம்முள் புகுந்து தாமே பாடுவித்துத் தம்மைப் பெயரளவில் நிறுத்தியதாகக் கூறவில்லையா? இப்படி ஆழ்வாரும் பாதுகையும் ஆயிரம் செய்யுளைக் கொண்ட நூல்களை அவதரிப்பிப்பதாய்க் கூறி மகிழ்கின்றார் தேசிகன். இது ஒரு ஸாத்துவிகத் தியாகம்தானே?
14. ஸாத்துவிகத் தியாகம் பாதுகையளவும் செல்லல்
எந்தக் கடமையைச் செய்தாலும் ஸாத்துவிகத் தியாகம் மிக அவசியமானது. 'எம்பெருமான் தான் கொடுத்த சரீர -- இந்திரியங்களைக் கொண்டு தான் கொடுத்த அறிவின் துணைகொண்டு தன் உகப்புக்காகத் தானே முன் நின்று செய்விக்கின்றான்' என்ற உணர்ச்சியே ஸாத்துவிகத் தியாகமெனப்படுகின்றது. இதை எம்பெருமானுடனும் அவன் திருவடியுடனும் நில்லாது அவன் பாதுகை வரையில் செய்தால்தான் நிறைவு பெறுமென்றும் இதுவே உச்சநிலையென்றும் காட்டுகின்றார். இல்லையேல் யாகம் முதலிய கருமங்களுக்குப் பசுவதமும் வேள்வி செய்ததாய்ப் பெயர் பெறுவதுமே பலனாய் முடியுமென்று விளக்குகின்றார் தேசிகன்.













ஞாயிறு, 21 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

3. திருவரங்கனிடம் தேசிகன் ஈடுபாடு

     ஸ்ரீதேசிகனுக்கு விபவவதாரத்தில் இராமபிரானிடமும் கண்ணனிடமும் அர்ச்சாமூர்த்திகளில் திருவரங்கன் திருவேங்கடமுடையான் --- பேரருளாளன் -- தெய்வநாயகன் ஆகிய திருமேனிகளிலும் அளவற்ற ஈடுபாடு உண்டென்பது புதிதாய்க் கூறவேண்டியதன்று. ஆனாலும் திருவரங்கனைப் பற்றிச் சிந்திக்கும்போதும் பேசும்போதும் மற்ற திருமேனிகள் எல்லாம் திருவரங்கனிடமே ஒன்றிவிடுவதாய் ஒரு தோற்றம் ஸ்வாமிக்கு வந்து விடுகிறது. அவன்தானே பெருமாளாகிய இராமபிரானால் ஆராதிக்கப்பெற்றுப் "பெரிய பெருமாள்" என்று அழைக்கப் பெற்றவன்! தேசிகனுக்கு அவனிடம் உள்ள ஈடுபாடு, திருவரங்கனுக்கென்று தாம் பாடிய அபீதிஸ்தவம், பகவத் த்யாந ஸோபாநம், தசாவதார ஸ்தோத்ரம் ஆகியவை தவிர மற்றும் பல ஸூக்திகளில்கூட, திருவரங்கனைப் பற்றிப் பேசியே தொடங்குவதும் முடிப்பதாயுமுள்ள அளவுக்கு ஆர்வத்தை எழுவித்துவிட்டது. ப்ரபத்தியை விளக்கும் ந்யாஸதிலகம், ஸ்ரீபாஷ்ய ஸாரார்த்தத்தைக் குறிக்கும் அதிகரண ஸாராவளி, திருவாய்மொழியின் ஸாரத்தைக் காட்டும் தாத்பர்ய ரத்நாவளி முதலிய ஸ்ரீஸூக்திகளில் கூடத் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் திருவரங்கனையே போற்றுவதைக் கொண்டே அவன்பால் தேசிகனுக்கு உள்ள ஈடுபாட்டை உணரலாம். தம்முடைய ஸூக்திகள் மட்டுமின்றி ஆழ்வார் ஆசார்யர்கள் ஸ்ரீஸூக்திகள் அனைத்தையுமே தமக்கு உரிமை இருந்தால் திருவரங்கனுக்கே வாரி வழங்கிவிடும் திருவுள்ளப் பாங்கு நம் தேசிகனுக்கு. திருப்பாணாழ்வார் அருளிய அமலனாதிபிரான் பிரபந்தத்துக்கு ரஹஸ்ய வடிவில் உரையிட்டருளிய நம் தேசிகன், பரமபதநாதன் திருப்பாற்கடலில் உள்ள வியூகத் திருமேனிகள் -- ராமகிருஷ்ணாதி விபவாவதாரங்கள் -- அந்தர்யாமி உருவம் -- மற்ற அர்ச்சாமூர்த்திகள் ஆகிய அனைத்துருவங்களையுமே இவ்வாழ்வார் பெரிய பெருமாள் திருமேனி ஒன்றிலேயே கண்டுவிட்டதாயும் அவன் மற்ற எந்த வடிவைக் கண்முன் காட்டினாலும் தாய்ப்பாலையே கொண்டு வளரும் (பழைய காலத்துக்) குழந்தைகளுக்கு மற்ற உணவு ருசியாததுபோல் ஆழ்வாருக்கு ருசியாதென்றும் உறுதியாய் விளக்கியுள்ளார். ஆழ்வாருக்கே அந்தத் திருவுள்ளமோ, தேசிகனது திருவுள்ளமோ, தேசிகனது திருவுள்ளப் பாங்குதான் அவ்வாறு பேசவைத்ததோ அறியோம். ஆழ்வார் திருவுள்ளத்தில் ஊடுருவிச் சென்று உண்மை காணும் திறன் தேசிகனுக்கு உண்டே!

4. திருவரங்கனது பேராசை

       ஸ்ரீ தேசிகன் திருவாக்கினின்று பல ஸ்தோத்ரங்களையும் பல்வகைப் புகழ்ச்சிகளையும் பெற்றும் திருவரங்கன் திருவுள்ளத்தில் திருப்தி ஏற்படவில்லை. ஸ்வாமியின் ஒப்பற்ற ஞானத்துக்கும் பெருமைக்கும் வியந்தே பெரிய பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியும் "வேதாந்தாசார்யன்", ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர்" என்ற மிகப் பெரிய விருதுகளை அளித்து மகிழ்ந்தனர். திருவரங்கன் திருவுள்ளத்தில் ஓர் ஆசை உதித்தது. ஆசைக்குத்தான் அளவுண்டோ? தேசிகன் திருவாக்கினின்று தனக்காக ஆயிரக்கணக்கான கவிகள் கொண்ட ஒரு ஸ்தோத்ரத்தைப் பெறவேண்டுமென்பதே அந்த ஆசை. ஸ்வாமியின் திருவவதாரத்துக்குக் காரணமாயிருந்த திருவேங்கடமுடையானே 108 சுலோகம் கொண்ட தயாசதகத்தால் முழுத்திருப்தியை அடைந்திருக்கும்போது திருவரங்கன் கொண்டது பேராசைதானே! தேசிகனது தகுதியை உணர்ந்து கடமையுணர்ச்சியோடு தானும் பிராட்டியும் அளித்த விருதுகளைப் பெற்ற ஸ்வாமியின் நீண்ட திருவாக்கைப் பெற அவன் ஆசை கொண்டதும் உசிதமே. தானே தேசிகன் உள்ளத்துப் புகுந்து ஸங்கல்பித்தான். அமுத வெள்ளம் ஸ்வாமியின் திருவாக்கினின்று பெருகியோடுகின்றது. ஸ்ரீபாதுகா ஸஹஸ்ரம் அவதரித்தது. உலகினர்க்கு மஹாபாக்யம்! இந்த ஸூக்தியையே உயிர் நாடியாகக் கொள்ளுதற்குப் பாங்காக ஸ்ரீமதாண்டவன் ஸம்ப்ரதாயத்துக்குத் தனித்த ஒரு வரப்ரஸாதம் இந்த ஸ்ரீஸூக்தி.

5. பாதுகையே தேசிகன் குறிக்கோள்.

        திருவரங்கன் விரும்பியது தேசிகனிடமிருந்து புகழ்மாலை. அவதரித்ததோ பாதுகையின் புகழ்த்திருமாலை. எப்படி? அதனைச் சிந்திப்போம். ஸ்வாமி கொண்ட முதல் தெய்வம் திருவரங்கன். ஸ்ரீபாதுகா ஸஹஸ்ரத்தில் அவனை நேரடியாகப் பாடவில்லையே! உண்மைதான். உட்புகுந்து பார்க்கவேண்டும். எம்பெருமானிடம் பக்தி கொண்டவன் நலம் பெறுவதற்கு அவன் திருவடியையே பற்றுவதே பொருந்தும். ஏன்? திருமேனியைக் காட்டிலும் திருவடியே மனத்தில் சிந்திக்க எளியது. திருவடியைப் பற்றினால்தான் அவனுக்கு இவன்மீது கருணை பெருகும். உலகிலும் ஒரு மனிதனது கருணையைப் பெறுதற்கு அவன் பாதத்தையன்றிக் கையையோ தோளையோ கழுத்தையோ பற்றுவதில்லையே! மேலும் எம்பெருமான் திருவடியின் அமைப்பே அனுபவிக்க இன்பம் தரும். அவன் திருவடியையே புகழ்ந்து பாடியிருக்கலாமே! இவ்வாறு திருவரங்கனையும் அவனிலும் முக்கியமான திருவடியையும் விட்டுத் திருவடிகள் அணியும் பாதுகையைப் பற்றிக்கொண்டார் தேசிகன். அந்தத் திருவடிகளையும் காத்துத் தரவல்லதாகவன்றோ விளங்குகின்றது திருப்பாதுகம். அவனைவிட்டு அவனது திருவடியைப் பற்றுவது அடிமையின் சிறப்புநிலை. திருவடியையும் விட்டுப் பாதுகையைப் பற்றுவது அவனுக்கு அடியனார் தன்மையின் உச்சநிலை. அதில்நின்று தேசிகன் பாதுகைக்குப் புகழ்மாலையைச் சூடி அலங்கரித்து அழகு பார்த்துப் பேரின்பத்தை நுகர்ந்தருளினார்.

6. பாதுகையைப் பற்றியே பேசுதல்

       பாதுகையைப் பற்றியே அவதரித்த இந்நூலில் திருவரங்கன் கதி என்ன? அவன் திருவடியின் கதிதான் யாது? அரங்கனது பாதுகை அவன் திருவடிக்குப் பாதுகாவல் புரியும் பாதுகை என்று அவ்விருவரது தொடர்பைக் கூறியது கொண்டே அவ்விருவரும் திருப்தியடைய வேண்டுமோ? ஆம். தேசிகன் பாதுகையின் பெருமையை அனுபவித்துப் பேசும் சூழ்நிலையில் வேறொன்றுமே ஸ்வாமியின் திருக்கண்ணுக்கோ திருவுள்ளத்துக்கோ புலப்படுவதில்லையே! இந்தப் பாதுகா ஸஹஸ்ரத்தை அனுபவிப்பதற்கும் வழி தெரியவேண்டும். அரங்கனை இராமபிரான் வழிபட்ட தெய்வ மென்கிறார்களே! அவ்விருவரும் வெவ்வேறு என்று ஆகிவிடுமா? ஆகாது. பரமபுருஷன் ஒருவனே இராமன் வடிவில் நின்று ஆராதிப்பவனாகவும், அர்ச்சைத் திருவரங்கன் வடிவில் நின்று ஆராதிக்கப் படுமவனாகவும் உள்ள உண்மையை அறிந்து அநுபவித்தால் உள்ளம் தேனூறித் தித்திக்கும்.

7. பாதுகைக்கு வந்த அரிய வாய்ப்பு

          இதுவரை எத்தனையோ கவிகளும் ஆசார்யர்களும் பல்வகைக் காவ்யங்களையும் ஸ்தோத்ரங்களையும் நாடகங்களையும் இயற்றியுள்ளார்கள். அவர்களது உள்ளத்தில் எழாத ஓர் அற்புதச் சிந்தை தேசிகன் திருவுள்ளத்தில் தோன்றியதால் வந்தது, இந்த நூலின் படைப்பு. பெருமாளுக்கோ அவனிலும் விஞ்சிய அவன் திருவடிக்கோ பெறமுடியாத ஒரு பேறு --- ஆயிரத்தெட்டு திவ்யஸூக்திகளைப் பெறும் பெருமை அவன் திருப்பாதுகத்துக்குக் கிடைத்தது. நம்மாழ்வார் எம்பெருமானுடைய திருக்கல்யாண குணங்களைத் தமது திருவாய்மொழியில் ஒரு குழந்தை கர்ப்பத்துள் அடங்குவதுபோல் அடக்கிவிட்டதாய்க் கூறுகிறார். ஆனால் அவன் பாதுகையின் பெருமைகளைத் தம் நூலில் அடக்கமுடியவில்லையே என்று ஏங்குகிறார் நம் தேசிகன். பாதுகைக்கு அவன் திருவடிகளைத் தாங்கி ஸஞ்சரிப்பதே பணியாதலின் அதற்குப் பாங்காக முப்பத்திரண்டு வழிகளை (பத்ததிகளைக்) கொண்ட பாதுகா ஸஹஸ்ரம் அவதரித்தது நம் பாக்ய விசேஷம்.

…..தொடரும்…..

சனி, 20 பிப்ரவரி, 2016

பாதுகா சாம்ராஜ்யம்

||ஸ்ரீ||
ஸ்ரீரங்கநாத பாதுகாவின் பழைய இதழ்களைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். அதில் 1970களில் வங்கீபுரம் நவநீதம் ஸ்ரீராமதேசிகாசார்யார் (ஒப்பிலியப்பன் ஸந்நிதி) ஸ்வாமி  எழுதி வந்த “ஸ்ரீபாதுகா சாம்ராஜ்யம்” என்னும் நெடுந்தொடர் ஸ்வாமி தேசிகனின் “ஸ்ரீ பாதுகா சஹஸ்ரம்” நூலுக்கு ஒரு அருமையான சுருக்கமான அறிமுகமாக, படிக்காதவர்களையும் தினமும் பாராயணம் பண்ண வைக்கும் அற்புதமான விளக்கமாக அமைந்திருந்ததையும் படித்து வியந்தேன். பழைய ஸ்ரீரங்கநாத பாதுகா இதழ்களையோ, அவற்றையெல்லாம் தொகுத்து ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் ஆச்ரமம் வெளியிட்டுள்ள குறுந்தட்டுகளையோ படிக்க வாய்ப்பில்லாதவர்களுக்காகவும், முழுவதும் ஒரே நேரத்தில் கொடுத்தால் படிக்க நேரம் இல்லாதவர்களுக்காகவும், அந்த நெடுந் தொடரை இங்கு சிறிது சிறிதாக எழுதி வரலாம் என்று நினைத்து பதிவிட ஆரம்பிக்கிறேன். இனி ஸ்ரீ ஸ்ரீராமதேசிகாச்சார் ஸ்வாமியின் “ஸ்ரீபாதுகா சாம்ராஜ்யம்”
|| ஸ்ரீ: ||
ஸ்ரீமதே நிகமாந்த மஹா தேசிகாய நம:
ஸ்ரீ பாதுகா சாம்ராஜ்யம்
(வங்கீபுரம் நவநீதம் ஸ்ரீராமதேசிகாசார்ய ஸ்வாமி
ஒப்பிலியப்பன் ஸந்நிதி
)
1. முன்னுரை
உலகில் எத்தனையோ கவிகள் வடமொழியில் பற்பல காவ்யங்களையும் நாடகங்களையும் இயற்றியுள்ளார்கள். அவையெல்லாம் வடமொழிக்குச் செய்த அருந்தொண்டே யாகும். அவர்களுள் தலைசிறந்து விளங்கியவர்களாய் மஹா கவிகளென்று நம் தேசிகனாலும் புகழப்பட்ட சில கவிகள் உண்டு. அவர்கள்தாம் காளிதாஸன், பவபூதி முதலியவர்கள். அவர்கள் சில புண்ய புருஷர்களையும் இராமன் முதலிய தெய்வங்களையும் நாயகராக அமைத்து அழகிய கவிகளைப் பாடி உலகுக்குத் தருமங்களை அறிய உதவி புரிந்ததையும் வடமொழியில் புலமை பெற்றவர்கள் அவர்களின் நூல்களையே முதலில் கற்றுத் தேர்ச்சி பெறுவதையும் மறுக்கவோ மறக்கவோ முடியாது. இலக்கிய முறையில் அவர்களின் தொண்டு போற்றுதற்கு உரியதேயாயினும் அவர்கள் இலக்கியச் சுவையையே முதன்மையாகக் கொண்டு அதற்கு ஏற்ற சொற்களைத் தொடுத்து நூல்களை இயற்றினார்களே அன்றி, பகவானுடைய பெருமையை விளக்கி மக்களுக்கு நல்வழி காட்டும் தோத்திரங்களின் வடிவத்தில் நூல்களை இயற்றவில்லை. காவ்ய உருவில், நாடக வடிவில், தோத்திர முறையில், தத்துவ விளக்க வழியில், நீதிநெறியில், இன்னும் பலவகைகளில் வடமொழி – தமிழ்மொழி – பிராகிருதம் – மணிப்ரவாளம் ஆகிய மொழிகளில் எம்பெருமானுடைய பெருமையை விளக்குவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு எல்லை கூறமுடியாத அளவுக்கு நூல்களை இயற்றிய மஹா புருஷர் உலகில் ஒருவரே என்பதை உலகம் மகிழ்வுடன் ஏற்கும். அந்த மஹாநுபாவர் நம் வேதாந்த தேசிகனே என்பதைக் கூறவும் வேண்டுமோ?   
2. மற்ற காவியங்கள்
ஸ்வாமி தேசிகன் பற்பல பழமொழிகளைக் காட்டிச் சிலேடைச் சொற்களை அமைத்து “ஸுபாஷிதநீவி” என்னும் காவ்யத்தை யும், இராமபிரான் பிராட்டிக்குத் தூது விடும் பொருளைக் கொண்ட “ஹம்ஸ ஸந்தேசம்” என்ற ஒரு சிறந்த காவ்யத்தை யும் , கண்ணனது சரிதையை முழுதும் விளக்கும் “யாதவாப்யுதயம்” என்னும் ஓர் அற்புதப் பெருங்காவ்யத்தையும் அருளிச் செய்து மஹோபகாரம் செய்தருளினார். இவையன்றி ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் முதலிய இருபத்தெட்டு ஸ்தோத்ரங்களையும் பல்வகை விருத்தங்களில் அருளிச் செய்து ஆஸ்திகர்களின் அநுஸந்தானத்துக்கு வழி செய்தருளினார். ஸ்வாமி திருவாக்கினின்று அவதரித்த ஸ்ரீபாதுகா ஸஹஸ்ரத்தைப் பற்றி இப்பொழுது பேசி மகிழலாம்.
(தொடரும்)